Jenny Erpenbeck, Gaan, ging, gegaan: Roman (bespreking)

Jenny Erpenbeck, Gaan, ging, gegaan: Roman, Vertaald uit het Duits door Elly Schippers, Amsterdam (Van Gennep) 2016 (Duits: 2015), 314 pp.

Intrigerende, knap opgebouwde roman die de lezer laat kennismaken met een sinds kort alleenstaande gepensioneerde hoogleraar in Berlijn die terugkijkt op zijn leven in beroep en relaties en toevallig betrokken raakt bij een groep betrekkelijk kansloze asielzoekers uit Afrikaanse landen. Doordat hij ziet hoe de overheid jegens hen optreedt maar hen ook wil leren kennen, wordt hem allengs een spiegel voorgehouden, of liever hij houdt die zichzelf voor. De vertelwijze en de plot en de doorlopende verwijzing naar vroegere ervaringen of toepasselijke passages van eerder gelezen klassieke auteurs, met daarnaast die van de asielzoekers en hun culturele achtergronden, alsmede hun bejegening door overheid en hulpverleners die hij van steeds dichterbij leert kennen, leveren een fascinerende tekst op die tegelijk meesleept en confronterend blijft. Een – vind ik – werkelijk prachtig geschreven boek waar je over na blijft denken.

De levende adem van de Gouden Eeuw – zin in een mooie wandeling?

Wie van de Gouden Eeuw, van Amsterdam én van wandelen houd kan ik de volgende wandeling door het hart van het oude Amsterdam krachtig aanbevelen.
Zondag 24 september en zondag 1 oktober 2017: 10.30 – 13.00 uur, Spoor van licht, een wandeling door het hart van Amsterdam, start: Keizersgracht 123, Amsterdam. [ Voor wie niet kan op de opgegeven data: de wandeling wordt jaarlijks herhaald. ]
Het volgende nam ik over van de site spiritueleteksten.nl/agenda/:

Zondag 24 september, Spoor van licht, een wandeling door het hart van Amsterdam, 10.30 – 13.00 uur (inloop 10.00 uur), Keizersgracht 123, Amsterdam, Deelname: € 12,50 (contant), aanmelden één week van te voren: spoorvanlicht@gmail.com of 023-5323850

Zondag 1 oktober, Spoor van licht, een wandeling door het hart van Amsterdam, 10.30 – 13.00 uur (inloop 10.00 uur), Keizersgracht 123, Amsterdam, Deelname: € 12,50 (contant), aanmelden één week van te voren: spoorvanlicht@gmail.com of 023-5323850

Die wandeling heb ik met open oor, oog en mond gelopen enkele jaren geleden, want zowel de bezienswaardigheden als de uitleg waren uiterst interessant. Een aanrader! P.S. Je loopt langs de grachten op een rustige dag, maar houd rekening met een eventuele regenbui als die is voorspeld. Prachtige gevels en nog boeiender verhalen over de mensen er achter.

Unieke BOEHME-tentoonstelling 2019 AMSTERDAM (2017 Dresden )

26 augustus 2017 werd de bijzondere tentoonstelling over Jacob Boehme in het Residenzschloss in Dresden geopend. Dresden speelt een bijzondere rol voor Boehme omdat hij daar tegen het eind van zijn leven maandenlang contacten legde aan het hof van de keurvorst, speciaal met geestverwanten. De tentoonstelling heeft een zeer interessante opbouw, gekoppeld aan de figuren die Boehme zelf tekende. Er waren ook vele publicaties van en over Boehme uit de Bibliotheca Philosophica Hermetica uit Amsterdam te zien!

In 2019 zal de tentoonstelling ook in Amsterdam gehouden worden, en wel in het Huis met de Hoofden, de nieuwe huisvesting van de Ambassade van de Vrije Geest en de Bibliotheca Philosophica Hermetica. Ter gelegenheid daarvan zal ook het grote nieuwe deel in de Pimander-reeks van de BPH over Jacob Boehme verschijnen, met o.m de vertaling van zijn samenvattende geschrift “Theoscopia” (Het zien van God), een uitvoerige nieuwe inleiding in zijn denken (voorlopige titel: “Eenvoud en diepgang” en artikelen over zijn invloed onder meer in Amsterdam in de Gouden Eeuw.

Zie ook mijn inleidende lezing: ‘De verbinding van de hoogste godheid met het menselijk leven op aarde zelf’ [oorspronkelijke titel: ‘Het DNA van mens en wereld volgens Jacob Boehme, of: magie en systeem‘], in het boekje: symposion ‘God is geestig’[:] Gilles Quispel: een eerbetoon aan de hermetische Gnosis, Haarlem (Rozekruis Pers) 2017, [= deel 38 in de Symposiumreeks,] 61-74.

‘Verlichting’ en ‘vergankelijkheid’: Shobogenzo-vertaling verschijnt bij uitgeverij ASOKA

In november 2017 zal Dogen’s Shobogenzo, “DE SCHATKAMER VAN HET OOG VAN DE WARE LEER” verschijnen. Mijn vertaling van de traktaten is uitgebreid met het belangrijke traktaat ‘Dat wat komt als dit’. Samengevat gaat dit boek over ‘verlichting’ en ‘vergankelijkheid’ in de zen-traditie met haar wortels in boeddhisme en daoïsme.

Zie de aankondiging van uitgever Asoka:
O-Shobogenzo#2.

Iets om naar uit te kijken!

Plato als Dao-meester: boeiend boek van Peter Hubral en mijn vragen

Peter Hubral, Dao-Meister Platon, Giessen 2008

1. Interesting references to the experience of the author with the [very personal relation with his teacher from the] school of (Chinese) Taijixue and its world view (daoist based school for WUWEI as philosophical/ practical lifestyle combining the opposites in life with health and good life). Because this is a very personal experience there is no information about it, apart from the clear inspiration and insights the author received (including a complete view of man and world), which also led to point 2.
2. Very interesting reading and interpretation of the Presocratics, Plato (Socrates), and the Platonic traditions in the West (neoplatonism and many related currents) as more or less comparable school(s). Many well chosen citations and references!
Alas no references to the exact sources of citations of these writers/ texts.
3. The comparison of both East and West in this work seems very promising. My question is: in what way(s)?

I will be interested to hear (in German or in English or Dutch) from other readers of the book about this very interesting topic, their own experiences and perhaps more about the smart author Dr. Peter Hubral and his relatively unknown but to Dr. Hubral very inspiring teacher Fangfu (author of 17 books in Chinese, until yet not to be found translated).

Boudewijn Koole Brigdammensis

April D. DeConick, The Gnostic New Age: het standaardwerk over de opkomst en latere invloed van de gnostieke beweging

Kernwoorden: , , , , , ,

April D. DeConick is wetenschappelijk gezien de meest vooraanstaande buitenlandse telg uit de school van Gilles Quispel (door hem ook wel de Utrechtse school genaamd), zij promoveerde bij Jarl Fossum die op zijn beurt bij Gilles Quispel promoveerde. Door middel van onderstaande bondige samenvatting [van de auteur zelf in het Engels] kondig ik hier haar samenvattende studie aan van de gnostiek als uiterst vruchtbare en vernieuwende tegenculturele spirituele beweging in de eerste eeuwen van onze jaartelling, waartegen onder meer conservatieve Joden en christenen uit die eeuwen zich verzetten wat leidde tot de overwinning van het katholicisme, dat niet meer tegencultureel was maar staatskerk werd en Europa door de Middeleeuwen loodste. De gnostiek heeft echter ook vele eeuwen na haar officiële verkettering veel invloed gehad of opnieuw gekregen, zeker ook in brede culturele stromingen buiten de officiële christelijke kerken van het Westen. DeConick illustreert dat in haar boek uitvoerig aan de hand van moderne literatuur en films die de motieven van de gnostiek volop gebruiken. [ Link: Rorotoko (Cutting-Edge Intellectual Interviews) about April D. DeConick, The Gnostic New Age ]

 

April D. DeConick

 

On her book The Gnostic New Age: How a Countercultural Spirituality Revolutionized Religion from Antiquity to Today

Cover Interview Rorotoko (Cutting-Edge Intellectual Interviews) of May 16, 2017 about my book The Gnostic New Age

 

In a nutshell

In The Gnostic New Age, I tell the powerful story of how gnostic groups arose in the first century CE as countercultural religious innovators, offering people in antiquity a completely new way to look at themselves, their world, and their gods. I present gnosticism, not as a religion, but as a religious worldview or spirituality that engages multiple religions and affiliations, and remodels them in countercultural ways, producing new religious movements even to this day.

All the religions of antiquity – Judaism, Christianity, and Greco-Roman, Egyptian and Babylonian religions – based their beliefs and practices on a type of spirituality that envisioned human beings as slaves or servants to very powerful and often capricious gods and government authorities who were their deputies on earth. These religions mainly served to keep the world orderly and the gods satisfied and happy, so as to avoid punishments like famine, disease, and defeat in war. People did this by providing the gods with sacrifices that fed them, worship that respected their power, and lifestyles that honored their rules and kept chaos at bay.

Gnostic spirituality interrogated this traditional understanding of religion by turning worship away from the gods of the nations to a supreme transcendent God whom they considered the source of all life. This made the gods of the nations, including the biblical God, lesser deities, even false gods and demons. Furthermore, this transcendent God of worship was not a God that could be described or learned about through some catechism or scripture. This supreme God beyond all Gods had to be experienced by each person or met face-to-face in a mystical embrace. Gnostic groups used rituals they designed to bring about this initiatory experience.

These practices significantly changed ancient people’s understanding of the human being. The human being was no mere mortal according to gnostics. Humans, they thought, contained an actual piece of the transcendent God within them, and they called it the human spirit. This piece of God is what makes humans transcendent, capable of journeying beyond their bodies, beyond their world, to a place of utter Good and Light, which is their source. This journey home and integration with God transforms and empowers the human initiates to externalize the God Within, to become gods on earth, to make their own choices based on conscience rather than obedience to gods and kings.

This meant that religion took on a specific therapeutic function that it did not previously have, to transform and empower human beings as gods, to give humans the power to conquer fate, resist the dominant authorities and traditions, and create a better world for themselves. This reorientation of religion features the rise of the individual and free thinking which became foundational to the history of the Western world and our own history as Americans.

The wide angle

The book focuses on religion and culture in America today, which has taken a gnostic turn beginning in the 1800s. It asks: “If Catholicism defeated gnostic religions in antiquity, how is it that gnostic currents have become so prevalent today?” Gnostics were prolific writers and their lost texts reemerged within modern culture starting in the 1800s. This rediscovery of ancient gnostic literature has resulted in the redistribution of gnostic ideas into American culture and has fed the growth of new religious movements like Theosophy, the psychological program of Carl Jung, and even the New Age movement.

There was a very a productive period in scholarship following the publication of the Nag Hammadi gnostic scriptures into English in 1978, making the gnostic gospels a household phrase. The gnostic gospels were heavily marketed in the 1980s and 1990s as an alternative form of Christianity for Americans disillusioned with traditional denominations, and as a critique of traditional Christianity with its judgmental Father God and concept of original sin.

Think about the hype around films like Stigmata that featured the Gospel of Thomas and the Di Vinci Code that told stories from the Gospel of Philip. This message about the recovery of a lost form of Christianity from antiquity hit home for a large number of Americans who were disillusioned and dissatisfied with the Christianity of their parents and churches that they felt had nothing spiritual to offer.

There is a synergy here, a real audience for gnosticism among Americans who view themselves as free thinkers and people who question authorities, from the church to the government. It was practically love at first sight, so that gnosticism impacted everything from traditional churches to novels to films like The Matrix and Avatar, which help us to think along transgressively gnostic lines about who we really are, where we are from, why we are here, and what our destiny might be. As long as gnostic writings are available for people to read and reflect upon, gnostic spirituality will never go away, but will continue to revolutionize religions of today and tomorrow.

A close-up

The first page starts with my encounter as an 18-year old college student with the Gospel of Thomas and its unconventional Jesus––an encounter that was utterly transforming for me. It completely rewrote my life, turning me from nursing and the sciences to the humanities, where I would pursue the study of religion and early Christianity in particular.

The last page of the book calls us to consider the implications of the Gnostic God in the modern religious discourse of pluralism and religious tolerance. I write: “Gnostic spirituality encourages us to seek the transcendent, the God Beyond All Gods, as the source of our being. But because transtheism focuses on an ultimate reality that has not been captured successfully in the religions we have created, it gives us a new way to think about ourselves in relationship with one another and to our religions. At the very least it gives us pause to ask why we think our own religion is better than someone else’s, or to wonder why religion perpetuates sexism, racism, and violence alongside more charitable structures” (p. 351).

But my favorite part of the book in terms of my own enlightenment is a section in the chapter “The Pi of Politics” called “Culture and Counterculture in Rome” (p. 280-284). It was when I wrote this section that I realized why Catholicism had triumphed and gnostic groups had not (this is a longstanding question in the field). The answer was not about theology (whose was best) or institutionalization (who did and did not build churches) or conversion (why people converted). It was about which Christians were able to adjust and accommodate their beliefs and practices to Roman sensibilities about religion, a process I am calling the Romanization of Christianity. The Catholics were more successful in this process than gnostic groups who maintained their counterculture orientation and criticism of dominant religious practices.

I am so fascinated with this idea that I am already writing another book provisionally entitled, Deviant Christians: How the Romanization of Christianity Shaped Heresy and the Rise of Catholicism.

Lastly

I have spoken to many different audiences about gnostic movements and religions and always I am asked what books they can read to learn more about the gnostics. I hope that I have written that book, and that in the process, I have also shown why the gnostic survives in American religion and culture. And why it is so attractive to religious seekers today such as the spiritual-but-not-religious, whose spiritual truth is based on personal experiences of God, human goodness and wholeness, and the desire for spiritual empowerment to change our lives and the bigger world for the better.

 

De denkkracht van het kwaad; of … wordt de (verstandelijke) Verlichting overschat?

Kernwoorden: , , , , , , ,

Bas Heijne schreef in de NRC van 28 april 2017 (pp. C4-C5) een heldere bespreking van Bettina Stangneth’s boek “Het kwade denken”. Zij laat zien dat verstandelijk denken heel goed ten kwade gebruikt kan worden (ze is Eichmann-deskundige) en pleit voor een levenshouding die uitmondt in verantwoordelijkheid nemen ofwel bewust (niet) handelen, in tegenstelling tot de vage verwording van oorspronkelijke Verlichtingsidealen tot de suggestie dat vrijheid betekent dat je alles mag zeggen als je er maar niet naar handelt. Dat omdraaien is juist onze taak: probeer ten allen tijde aan de beste uitkomst te werken zonder die vooraf al precies te kunnen formuleren. Volgens Stangneth weten wij intuïtief wat moreel goed is en wat niet. Anderen zullen daar genuanceerder over willen spreken want er minder zeker over zijn. Maar het is waar dat onze verantwoordelijkheid ten allen tijde bouwt op ons moreel besef, en dat in iedere gemeenschap van mensen aan dat morele besef veel aandacht besteed wordt: moreel gesproken weten we vrijwel allemaal vrijwel altijd heel goed waar Abraham de mosterd haalt of zou kunnen dan wel behoren te halen. Vooral politieke leiders en verantwoordelijken (ook ambtenaren) dienen hieraan te beantwoorden en zich niet te verschuilen achter anderen of achter mooie redenaties of rapporten die eerder van een feitelijke oplossing (of veel beter: het moreel juiste doel) afvoeren dan er op aandringen en het pad ervoor banen. Bas Heijne vindt dan ook dat de stelling van Stangneth dat juist de Verlichting krachten heeft opgeroepen die de Verlichting nu dreigen te vernietigen, ver buiten de wereld van filosofie-lezers moet doorklinken.
Laat ieder die in de gelegenheid is, aan de gesprekken over deze thema’s deelnemen, want zij zouden wel eens heel fundamenteel en belangrijk kunnen blijken. Mis het kennis nemen ervan dus niet! Het gaat om uiterst praktische zaken die met onze levenshouding te maken hebben.
Behalve naar het artikel van Bas Heijne verwijs ik graag naar enkele commentaren in het Duits die ik op internet vond [ http://www.faz.net/aktuell/feuilleton/buecher/rezensionen/sachbuch/philosophin-bettina-stangneth-ueber-boeses-denken-14363243.html ] en die enkele filosofische aspecten van het probleem (de grenzen van ons taalgebruik en de verhouding van mens en dier, van geest en natuur; zaken die ik ook elders op deze site als belangrijk aanstip) raken:

[ N.B. Onderstaande commentaren zijn achtereenvolgende reacties op het artikel en op elkaar. ]

“In der Natur gibt es keine Moral.
RENÉE BÜRGLER (KURPFALZ) – 02.08.2016 11:54

In der Natur gibt es keine Moral. Der Löwe frisst das Gnu und das kann nicht moralisch bewertet werden. Auch der Mensch stammt aus der Natur, trägt tierisches in sich. Die Moral ist ein Ergebnis von Zivilisation, die eine evolutionär sehr junge Erscheinung ist. Entwicklungsgeschichtlich älter ist das, was die Tiere “jenseits von Gut und Böse” tun. Das steckt in uns drin, denn wir sind auch Tiere, und zwar Säugetiere, tragen raubtierhaftes in uns. In uns steckt also das unmoralische, das, was gemeinhin “das Böse” genannt wird, als Naturerbe, als biologisches Überbleibsel unseres tierisches Daseins. Die zivilisatorisch-moralische Schicht ist relativ “neu”, ist mühsam geschaffen und leicht zerbrechlich, kann nur durch hohen Aufwand (Pädagogik, Sanktionssystem usw.) erhalten werden. Die Moral ist Oberfläche. In der Tiefe steckt das Raubtier, das jederzeit ausbrechen kann. Ein solch skeptischer Blick ist realistischer und versteht das “so genannte Böse” besser als die “Ethik”.

In der Natur gibt es aber auch das Böse nicht
ANDREAS JENSCH 3 (MERLIN357) – 02.08.2016 18:11

dass ein Lebewesen sich in seinem Territorium behaupten und (wenn es kein Pflanzenfresser ist) auch jagen muss, ist eine zwingende Notwendigkeit. Mir sind keine Fälle von Löwen bekannt, welche aus reiner Bosheit Gnus oder Zebras “einfach so” terrorisiert hätten. Und auch, wenn es in Rudeln / Herden eben auch diejenigen geben muss, welche in der Hierarchie unten stehen, so wird auch für diese gesorgt. Dass ein unfähiges Leittier sich mit einer Entourage anderer Unfähiger umgibt, um die Privilegien dieser “Führungsschicht” zu sichern, auch wenn das die Herde / das Rudel ins Verderben stürzt, das sieht man nirgendwo in der Natur. Solchen Irrsinn bringen nur Menschen zustande. Nicht unbedingt aus dem Willen heraus, böse zu sein, aber aus Egoismus heraus, welcher die Bedürfnisse anderer weit hinter die eigenen stellt. Und der Gefolgsmann will halt etwas von den Privilegien abhaben, die er selbst so nicht erreichen kann.

Sie verklären die Natur.
RENÉE BÜRGLER (KURPFALZ) – 02.08.2016 19:35

Natürlich quälen sich Tiere gegenseitig. Ohne “vernünftigen” Grund. Katzen quälen Mäuse, ohne sie zu fressen, einfach so, weil es ihnen sozusagen “Spaß” macht. Es gibt in der Natur weder das Böse, noch das Gute, weil es in der Natur keine Moral gibt. Moral heißt Dichotomie Gut/Böse. Diese Gut/Böse-Dichotomie ist von Menschen ersonnen. Ist etwas “künstliches”. Ist zivilisatorische “Hülle”. In der Hülle steckt die Natur, die “jenseits von Gut und Böse” (Nietzsche) ist. Moralische Begriffe sind nicht auf die Natur anwendbar, weder “das Gute” noch “das Böse”. Wir Menschen sind von unserer (evolutionären) Geschichte her Naturwesen. Wir sind “Tiere mit Verstand” (Aristoteles). Weil wir Tiere sind, steckt in uns die Natur, die, wie dargelegt, jenseits von Gut und Böse ist. Daraus folgt, dass das, was die Moral “das Böse” nennt, unser unentrinnbares Schicksal ist. Es kann niemals eine “gute” Welt oder “gute” Menschen geben. Wer das behauptet, hat nicht nachgedacht.”

Mijn gedachten hierbij zijn: 1. er is veel voor te zeggen dat Bettina Stangneth een belangrijke stelling poneert met het hameren op onze permanente verantwoordelijkheid om ten goede te (niet-)handelen van welk ‘goede’ zij zegt dat wij dat intuïtief altijd beseffen, aanvoelen; 2. omdat dat ‘goede’ tegelijk een begrenzing is, namelijk een afgrenzing van wat niet goed, dus het ‘kwade’ is, komt die verantwoordelijkheid ook altijd neer op het omgaan met die afgrenzing zelf, met de taal waarmee wij ons wereldbeeld uitdrukken. Wie hierover nadenkt, komt op veel praktische en theoretische vragen uit, maar in ieder geval ook dat wat goed is en wat derhalve nu om (niet-)handelen vraagt, per situatie verandert en dus heroverwogen kan, mag en moet worden (tenzij die overweging het te bereiken goede schaadt; dus schade vermijden is soms belangrijker dan andere principes doordrukken of volgen). Voor mij is het tweede punt een afgeleide van wat mij geleerd wordt over taal (bijvoorbeeld door Wittgenstein en door het boeddhistische Diamant-soetra) en over het in het leven staan volgens de Dao De Jing van Lao Zi. (Over die laatste zie elders op de site.) Enerzijds dwingt de kritische stellingname van Stangneth inzake ons al te bekende (of onbekende?) opvattingen tot grondig nadenken en heroverwegen, anderzijds zijn daarvoor wellicht ook aanknopingspunten bij denkers over taal en in het leven staan die (ook) andere bronnen aanboren om met onze ratio om te gaan. (En die ik op deze site aandacht heb pogen te geven.)

Boudewijn Koole

Wat geloven niet is, en wel …

WEL

Geloven = betrouwbaar zijn/ waar zijn; geloof = betrouwbaarheid.

Geloof als vertrouwen in de betrouwbaarheid van een ander is gebaseerd op ervaring, al dan niet bewezen volgens erkende waarnemers en kenners. Geloof kan nooit feitelijke kennis vervangen, wel in een ander licht stellen, namelijk het licht van het vertrouwen. Als geloof niet leidt tot zelf betrouwbaar zijn, heeft geloven zijn doel duidelijk gemist.

NIET

Geloof # een voor ieder inzichtelijke onjuistheid of dwaasheid onderschrijven; geloof = openstaan voor wat verder gaat ofwel meeromvattend is dan alleen rationaliteit, namelijk voor wat ons bestaan en kennen mogelijk maakt, eraan ten grondslag ligt, dus iemand die of iets dat (alleen) ‘vertrouwd’ kan worden.

Vertrouwen doe je niet in leerstellingen (woordensamenstellingen op zichzelf; ook wel waarheden genoemd) maar in de betrouwbaarheid van een persoon of andere werkelijkheid die betrouwbaar is gebleken voor degene die vertrouwt (of dat nu objectief of alleen subjectief vaststelbaar en vastgesteld is, dat wil zeggen door meerderen volgens afgesproken regels dan wel alleen binnen een kring van gelijkgestemden zonder verdere regels of alleen door 1 persoon).

GROND

In de christelijke tradities wordt geloof afgeleid van of gelijk gesteld met het vertrouwen in God. In de oude (Joods-)christelijke geschriften ligt aan wat met ‘geloof’ wordt vertaald, het Griekse woord ‘pistis’ ten grondslag. Volgens het woordenboek betekent dit in de eerste plaats betrouwbaarheid en in de tweede plaats geloof.

Reactie

Wat vind jij? Kun je hierdoor beter begrijpen hoe ‘geloven’ oorspronkelijk opgevat is door bijvoorbeeld Jezus? Blijkt dit uit zijn leven?
En wat zou dit kunnen betekenen als je zijn voorbeeld waardeert en hoog acht?

DAOÏSME: inleiding & DAODEJING: lopende samenvatting en commentaar & LEZERSREACTIES

Kernwoorden: , , , , , , , , , ,

Reageren op de Daodejing-teksten

Het introbericht van dit blog dat bezoekers als eerste zien, begint met een telkens nieuw hoofdstuk van Lao Zi’s Dao De Jing of “Het Boek van de Weg en de Deugd” in de typografische combinatie door mijn neef Boudewijn Koole* van drie vertalingen. Die zijn gebaseerd op wat in de OB van Rotterdam indertijd (plm. 2007) toevallig beschikbaar was. Het treffende van zijn typografische combinaties vind ik dat zowel de verscheidenheid in ‘vorm’ als de overeenkomst in ‘inhoud’ van de vertalingen prachtig zichtbaar wordt. Mijn neef en ik waarderen deze teksten juist daarom.
Wij nodigen u dan ook graag uit tot het insturen van reacties op de teksten zelf. Zie “Geef een reactie” helemaal onderaan dit bericht na de andere Reacties, dan vinden alle lezers uw tekst hier binnenkort als nieuwste en bovenste. Het is ook mogelijk op de reacties te reageren, via de knop Reacties onder iedere aparte reactie.
Onderaan dit bericht is de actuele combinatie van drie vertalingen ook weergegeven. Mijn neef overweegt iets vergelijkbaars te maken in de vorm van een app en ook de vertalingen in het Nederlands van Henri Borel, Robert Henricks en Paul Kluwer daarbij te betrekken.

* Hij is Boudewijn Koole D.enJ.zn en ik ben L.enS.zn; wij zijn twee van zes volledig gelijknamige neven (vier in Nederland) en van zeven qua voornaam (vijf in Nederland). In British Columbia (Canada) woont zo Robert [=Boudewijn] Koole P.enP.zn. En samen zijn wij onderdeel van zo’n veertig nichten en neven, waarvan ongeveer de ene helft in Nederland en de andere in Canada woont.

Nederlandse auteurs over daoïsme

Deskundige Nederlandse auteurs die ons geholpen hebben over deze teksten na te denken zijn (Dr.) René Ransdorp, zie zijn fijnzinnige en leerzame boek “Zwerven met Zhuang Zi” (over de grote navolger van Lao Zi), en (Dr.) Woei Lien Chong, zie haar helder oriënterende boek “Filosofie met de vlinderslag” (over zowel Lao Zi als Zhuang Zi), die beide naar talloze andere auteurs verwijzen waar ook veel van te leren valt! Wij zien uit naar het moment dat René Ransdorp die al jaren lesgeeft over de grondtekst en betekenis van de Dao De Jing, zijn op diepgravende studie van onder meer de Chinese commentaren gebaseerde eigen vertaling ervan zal publiceren [opmerking: René Ransdorp is eind maart 2017 overleden; mij is op dit moment nog niet bekend of zijn vertaling al persklaar was/ is].
Hij leerde dat leven (in de meest omvattende zin) en ‘leren’ bij elkaar horen, dat forceren zelden gewenst is en dat de dingen vanzelf hun loop hebben; ook dat we ons ‘zelf’ daarin vinden/ loslaten (v.v.) kunnen.
Ook Elly Nooyen, leerling in de Internationale School van het Rozenkruis en tevens oud-leerling van René Ransdorp, deelde en deelt in boeken en lezingen haar inzichten vanuit, in en over Dao, mee vanuit die tradities van Dao-uitleg.

Reageren?

Plaats voor een nieuwe reactie (nieuw onderwerp of nieuwe vraag) je cursor in het alleronderste lege vak en noem s.v.p. eerst het hoofdstuknummer of punt waarop je reageert of dat je zelf aandraagt. Je kunt ook op de bestaande reacties reageren: via het vak ‘Reacties’ dat onder ieder bericht staat. Hier nog even een blik op het actueel gepresenteerde hoofdstuk.

Klik op bovenstaande tekst om deze te vergroten of gebruik deze link: Dao De Jing-42 Geplaatst op 6 oktober 2018.

Wie helpt met WordPress?

Kernwoorden: , ,

  • Wie de structuur en het gebruik van WordPress goed kent en bereid is vrijwillig een vraag over het gebruik van WordPress te beantwoorden, zou ik graag om die hulp vragen. Af en toe kom ik bij het maken en invoeren van teksten voor praktische vragen te staan waarop ik het antwoord niet zelf kan vinden, of alleen met de grootste moeite en tijdsinspanning. Bijvoorbeeld: hoe ik iets moet begrijpen of hoe ik iets (beter) kan doen.

Actuele vragen:

  • koppeling van teksten zowel aan onderwerpenmenu als aan blogmenu,
  • alle pagina’s en items optimaal geschikt maken voor zoekmogelijkheden,
  • hoe de beste backup maken en wanneer updates bijwerken,
  • het maken van een betere tag-wolk,
  • het verbeteren van kleine foutjes die door het overzetten in de tekst ontstaan zijn: kan dit met ‘zoek en vervang’ voor alle teksten tegelijk (met mogelijkheid tot wel of niet vervangen per geval)?.

Sommige vragen zijn hoop ik gemakkelijk te beantwoorden, andere kosten wellicht meer tijd om uitleg te geven of om uit te voeren.

Mijn grootste wens is iemand vinden die voldoende thuis is in de instellingen van mijn nieuwe WordPress-configuratie, want op dit moment kan ik niet goed beoordelen of de site robuust en werkbaar genoeg is (wat misschien wel zo is maar ik kan het niet goed zelf inschatten laat staan verbeteren). Ik hoef niet precies te begrijpen of de configuratie klopt maar met behulp van jouw inzicht (!) wel graag de regie over mijn site blijven houden. Vroeger programmeerde ik zelf een en ander, nu wil ik vooral robuust blijven en daarvoor zo nodig snappen hoe een en ander het beste werkt. WordPress is een schitterend programma, maar voor mij best uitgebreid om in thuis te raken … Of is de huidige configuratie juist prima geschikt om nog jaren mee verder te gaan: kortom hoe houd ik de zaken voor mij als tekstmaker eenvoudig ofwel overzichtelijk?! Ben je iemand die in deze instellingen gauw thuis raakt door even te kijken? Dan kun je mij wellicht gerust stellen over de werking en configuratie van de site.

Als je een of meer vragen wilt beantwoorden of advies over een probleempje geven dat mij een lange zoektocht kan besparen, dan vraag ik je op dit bericht te reageren. Ik neem dan contact op zodat we kunnen kijken wat de beste mogelijkheden zijn voor ons beiden. Ik ben in dat geval bereid een intensiever of langduriger contact aan te gaan.

Vertrouwelijke afhandeling garandeer ik; graag naam, introductie van jezelf en je motivatie/ ervaring/ deskundigheid, (misschien) iets van je visie op deze website, je telefoonnummer en emailadres en je voorkeur van contactmiddel vermelden.

Tot sprekens, hoop ik!

Boudewijn Koole

P.S.

Laat ik iets meer uitleg geven over de context van mijn vraag. Als je je verwant voelt met de inhoud en/ of de vorm van mijn site, biedt dat wellicht extra aanknopingspunten.

Deze tekst-site werkt met gevarieerde simpele tekstvormen van vooral bespiegelende en inhoudelijke aard. Mijn ideaal voor de site is dat de taal zelf (onderwerpen, tekstvormen) genoeg structuur biedt voor navigatie en zoeken, zie de indeling van de linker kolom. Mijn vorige site in HTML-CSS (met blog in WordPress) is overgezet naar één WordPress-site (deze), met alle tekstvormen en onderwerpen daarin opgenomen als ingangen. De bedoeling is dat de site geschikt blijft voor zijn doel en robuust blijft zodat hij weer een tijdje mee kan (en geschikt blijft voor updates).
Gezien mijn ervaringen na de omzetting zoek ik af en toe enige hulp bij het hanteren van de HUIDIGE WordPress-structuur van deze site, vooral ook het leren kennen van de verschillende invoermogelijkheden. Ik zoek vooral hulp die mij op weg helpt om dat deel van de structuur en de menu’s te begrijpen waar ik dan mee bezig ben (mogelijk ook de samenhang met de database-structuur?), en mij helpt om voor bepaalde veel voorkomende werkzaamheden/ handelingen zelf simpele ‘handleidingen’ te maken. En die mij helpt onnodige of onhandige configuratieveranderingen te voorkomen. Zodat ik vooral met de teksten zelf bezig kan zijn.

Drie soorten hulpvragen:

  • kijken en bewaken hoe robuust de site als geheel in elkaar zit en hoe robuust hij kan blijven
  • adviseren hoe bepaalde soorten teksten op de site het beste ingevoerd kunnen worden en hoe bepaalde ADD-ons werken en samenhangen
  • adviseren over de werking van kleinere onderdelen of de aanpak van praktische problemen van de site

 

&nbsp