BK-Books.eu » Besprekingen » THE WAVE

Bespreking van...

… Jude Currivan, THE WAVE: Kosmos in beweging, Deventer (Ankh-Hermes) 2007, 256pp.

Kernwoorden: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Onder meer op deze pagina:

Inleiding

Het is een boek over kosmologie, het boek levert een betoog om de kosmos te verklaren. Het gaat over datgene wat we ervaren en wat we ons kunnen voorstellen als ‘realiteit’. Is er een ordening en is er een doel in of van de kosmos? Het betoog is gebaseerd op huidige holistische wetenschappelijke inzichten en het daarmee maken van ‘voorstellingen’ van zaken waar nog geen (voldoende) wetenschappelijk bewijs of onderzoek voor is.
Voor ieder die geïnteresseerd is in een mogelijk nieuw paradigma vanuit een breder perspectief, naast het paradigma van de fragmentarische, materialistische kosmos, biedt het boek informatie. In de nieuwe ‘voorstelling’ is ook een dieper beeld van de aard en het doel van de kosmos opgenomen, dit op basis van het brede perspectief waar de schrijfster gebruik van maakt.
Ik schrijf deze recensie omdat het lezen van het boek mij inzicht heeft verschaft in dat mogelijk nieuwe paradigma en omdat dit paradigma een verband legt tussen de kennis van de materie en het ‘bewustzijn’ in de kosmos. De veelsoortige informatie en het betoog over deze kosmologie geeft de lezer nieuwe mogelijkheden om zijn weg te vinden in vragen naar het doel van de kosmos en het aandeel van de mens daarin.

Inhoud van het boek

Het boek is opgebouwd in vier delen. Het begint met een schets van de huidige wetenschappelijke kennis, daarna wetenschap en religie door de eeuwen heen, dan een aanzet tot het nieuwe paradigma waarbij ‘bewustzijn’, een bewuste energiegolf, heel dicht nadert of samenvalt met wat we weten uit eeuwige wijsheid, en het sluit af met het betoog dat met dit ‘bewustzijn’ participatie in de schepping van de kosmos mogelijk is.
In deel I wordt uitgelegd hoe de jongste wetenschappelijke inzichten naar een nieuw paradigma leiden. Energieën manifesteren zich als golven. Ruimte en tijd zijn relatief. Tijd zelf is energie. De inmiddels ontdekte ‘donkere energie en donkere krachten’ worden geschat op 95% van het universum. Slechts 5% van het universum bestaat uit fundamentele deeltjes en energetische krachten die door het standaardmodel worden beschreven.
Het holografische principe en de theorie van trillende snaren en energiedeeltjes leveren een beeld van een universele harmonie. Het holografische principe (het geheel van het object is terug te vinden in elk deeltje van de fractale geometrie van een driedimensionaal beeld), een verruimde perceptie op archetypische structuren en getallen (de gulden snede) en de zes kosmische getallen op grond waarvan en waarmee de structuur en de ordening in de kosmos beschreven kan worden met behulp van de huidige rekenkracht van computers, leggen de kosmische ordening bloot. Deze kosmische ordening, die we nú leren kennen, brengt ons bevestigingen van de juistheid van de eeuwige wijsheid uit de oudheid.
In deel II wordt de ontdekkingsreis voortgezet op het terrein van de vraag of deze nieuwe holistische wetenschap ook informatie heeft waarom het zo is zo als het is. De oude, eeuwige wijsheid en de spirituele tradities gaan er van uit dat de wereld doordrongen is van een creatief doel en dat de mens, die een spirituele natuur heeft, op aarde is om menselijke ervaring op te doen. Dit deel gaat over wetenschappelijke experimenten waarbij wordt aangetoond dat wij bewust informatie kunnen opvangen op non-lokale ruimtelijke niveaus. Voorgevoelens zijn realiteit. Een verklaring daarvoor zou kunnen zijn: het signaal verplaatst zich terug in de tijd vanaf een hoger niveau van intentie. Het kan ook zijn dat op andere bewustzijnsniveaus intenties werkzaam zijn.
De schrijfster introduceert James Lovelock met zijn “hypothese van de aarde als één groot, zichzelf instandhoudend organisme” (p. 135). Hij geeft dit organisme de naam Gaia. Inmiddels zijn er onderzoekers die aan Gaia inherent bewustzijn toekennen (idem). Ook het werk van Lipton wordt hier aangehaald (XX De Biologie van de Overtuiging. Hoe je gedachten je leven bepalen). Elektromagnetisme (laagfrequente golven in het binnenste van de aarde) is waarschijnlijk de sleutel voor inzicht in de aard van de samenhang tussen bewustzijn, biovelden en de stoffelijke wereld (p. 157). Er is een volmaakte manifestatie van de harmonische verhouding phi (gulden snede) in ruimte en tijd. De geboortehoroscoop is het holografisch beinvloedingspatroon van de positie van de zeven hemellichamen op de mens op het moment van geboorte. In tegenstelling tot het materialistische paradigma dat geen verklaring heeft voor transpersoonlijk bewustzijn, bijna-doodervaringen en reïncarnatie, ontstaan er alternatieve verklaringen in dit nieuwe paradigma.
Het blijkt dat ons zonnestelsel zich zelf in stand houdt: de geboorte, levensduur en dood van de sterren is een zelfregulerend proces. Daarmee kunnen we ons een vraag stellen over de grens tussen wat wij levend en niet-levend noemen. Dit is de opmaat voor deel III: is het hele universum één levend geheel dat geheel doordrongen is van doelgerichte intentie?
Als het ‘ik’ in staat is een verschijnsel te imagineren, in die realiteit te geloven en deze realiteit rechtstreeks te ervaren, dan is er sprake van co-creëren. Inmiddels is bewezen dat door intuïtieve wijsheid van het hart positieve energiesignalen in staat zijn lichaamsgebieden met een verstoorde balans te ‘heropvoeden’. Informatie over de zeven chakra’s en energieblokkades levert een volgende bouwsteen voor het betoog van de schrijfster. Het achtste chakra, dit alter-majorchakra maakt het octaaf vol, levert ons toegang tot resonantie met Gaia en het ‘bezielde’ zonnestelsel. Dan ontstaat een transformatie van onze perceptie.
In deel IV houdt de schrijfster een vurig pleidooi om het holografische principe als paradigma te omarmen en de holistische wetenschap te gebruiken om als mens te overleven door onze intentie af te stemmen op het hoogste einddoel: het bewust co-creëren van onze realiteiten. De resonantie van deze gezamenlijke co-creatie is groter dan de som er van: wij zijn de juwelen van de schepping en we zijn de scheppers er van.

Het boek heeft toegevoegde waarde ten opzichte van bestaande literatuur omdat het meerdere gebieden van de wetenschap combineert en de samenhang laat zien tussen de nieuwste inzichten in de wetenschap en eeuwige wijsheid uit wereldreligies en de getallenleer van de Egyptenaren, Pythagoras en de mysteriescholen.
Jammer is dat het vele wetenschappelijke onderzoek dat wordt vermeld niet is voorzien van literatuurverwijzingen. Met het huidige internet is een en ander natuurlijk wel terug te vinden maar in een boek dat wetenschappelijk onderzoek introduceert en een nieuw paradigma neerzet verwacht ik adequate literatuurverwijzingen.
Gelukkig is er wel een goed bruikbaar register.

De prijs-kwaliteit verhouding is goed. Voor de prijs van € 24,50 ontvangt de lezer heel veel interessante informatie en stof tot nadenken.

Beoordeling van het boek

Het boek geeft een heldere en voor het overgrote deel overtuigende uitleg van een nieuw paradigma om de kosmos te verklaren. Het is spannend zoals de archetypische structuren, de gulden snede, de kosmische getallen, de eigenschappen van het celmembraan en de mogelijkheden van individueel en collectief bewustzijn, het ‘leven’ van de sterren, de holografie en energiegolven tot een ordening gebracht worden.
Het boek is relevant voor ieder die op zoek is naar en nadenkt over inzicht in de kosmos en het waarom van het menszijn.
Ingewikkelde materie wordt goed uitgelegd. Er worden aansprekende voorbeelden gebruikt uit wetenschappelijk onderzoek. Het betoog is stapsgewijs opgebouwd.
Een enkele maal maakt de schrijfster een sprong waarbij naar mijn idee haar doelstelling dat de verklaring, het nieuwe paradigma, moet stroken met onze ervaringen en waarnemingen nog niet is gerealiseerd. Zo schrijft zij bijvoorbeeld op p.174 dat de visie op het ‘bezielde’ zonnestelsel nog in embryonaal stadium verkeert. Op p. 127v. staat een uitspraak dat de in transpersoonlijke bewustzijnstoestanden opgedane ervaringen dwingen tot een herziening van onze kijk op het potentieel van de menselijke psyche en de begrenzingen van onze perceptie. Ze vervolgt met de opmerking dat deze verruimde perceptie “zelfs noodzakelijk is voor ons mentale, emotionele en lichamelijke welzijn”.
Gezien de huidige stand van de wetenschap en de ervaring van mensen lijkt een dergelijke uitspraak voorbarig. Met de visualisering van dat wat de schrijfster zich voorstelt wordt in deel IV ook bovenstaande uitspraak een realiteit. Het betoog is daarmee consistent, maakt gebruik van dat wat inherent is aan de premissen. Het betoog laat zien dat het universum zelf creëert en blijft bestaan. Het is de uitdaging voor de mens om met bewustzijn deel te nemen, te co-creëren, en zo te (over)leven.

Eindoordeel

Het boek heeft mij, en ik verwacht dat dit voor veel lezers het geval zal zijn, vele uren interessante leesstof gebracht. Het boek levert stof tot nadenken. Met behulp van deze informatie kijk je anders om je heen, kijk je anders naar de sterrenhemel en ga je op een andere manier om met ‘tijd’.

Nel Knip
28 mei 2007

Back to top

Naar inhoudelijk meest verwante eerstvolgende pagina

Naar chronologisch eerstvolgende pagina

Gepubliceerd door

Boudewijn K. ⃝

--- In 1947 werd ik geboren in Sint Laurens als zoon van Suzan Huibregtse en Leen Koole (mijn zus en broers zijn Jopie, Wibo en † Rien). In 1969 trouwden Nel Knip en ik met elkaar en vormden een gezin waarin Heleen (moeder van Valerie en Michelle) en Hermen (getrouwd met Hanneke; samen vader en moeder van Manou en Tristan) werden geboren. Na Amsterdam woonden wij in Tiel en Driebergen. --- Vanaf 1965 studeerde ik in Amsterdam theologie (was student-assistent bij † prof. Harry Kuitert, VU) en filosofie (hoofdvak metafysica bij prof. Otto Duintjer, UvA; mijn afstudeeronderwerp was de eenheid van de tegenstellingen in de westerse dialectiek speciaal bij Marx en zijn voorlopers). --- Onder leiding van † prof. Gilles Quispel (UvUtr) promoveerde ik op de visie op de ‘eenheid van man en vrouw’ in het christendom (bij onder meer Jacob Böhme). Ik schreef een aantal boeken (zie in kolom links). --- Terugkerende thema's vormden de relatie tussen taal, denken en werkelijkheid (filosofisch onder meer bij Wittgenstein, Boehme en het oosterse non-dualisme) en de directe verbanden hiervan met de visies op de man-vrouw-verhouding en alle andere dualiteiten of liever non-dualiteiten via het concept van de eenheid van tegenstellingen in West en Oost, met andere woorden een universeel thema dat ik deels al eerder had ontmoet als onderwerp van mijn doctoraalscriptie. --- Mijn recente publicaties betreffen de vertaling met commentaar van Jacob Böhmes "Theoscopia" (verlichting; het zien als God), 2019, en de nieuwe inleiding in het denken van Jacob Böhme "Eenvoud en diepgang in en voorbij alle tegenstellingen", 2020. --- Tegelijk is mijn aandacht verschoven ofwel uitgebreid van het hanteren én begrijpen van woorden naar subtiele andere 'tekens' en hun be-teken-is. Of liever naar hoe wij inclusief onze wereld(en) - vice versa - 'ons' vormen en ont-vormen (opkomen, blinken en verzinken) en daarbij tegelijk zowel geheel als tegengestelden zijn, zowel verschillen tonen als de eenheid of eenheden die het zien en vergelijken van 'alles' inclusief onszelf mogelijk maken. Of met de moderne term: wat 'inclusiviteit' en 'inclusief zijn' in [kunnen] houden.