BK-Books.eu » Besprekingen » Strategie slaat terug!

Bespreking van...

Henry Mintzberg / Bruce Ahlstrand / Joseph Lampel, Strategie slaat terug!, Amsterdam (Pearson Education) 2005, 186pp.

Een boek van Henry Mintzberg, Bruce Ahlstrand en Joseph Lampel. Alle drie goede bekenden op het terrein van publicaties over management, leiderschap en alles wat er bij kan horen. Samen hebben ze ook het boek Strategy Safari geschreven en hebben ze plannen om nog meer gezamenlijke publicaties te maken.
Het boek heeft de bedoeling strategie minder serieus te nemen en zo tot betere strategieën bij te dragen. Hun vorige boek Strategy Safari is volgens hen zelf bedoeld voor het hoofd, dit boek is bedoeld voor het hart. Het geeft beelden, impressies en inzichten.
Het is bedoeld om ons (managers en planners) de ogen te openen met hulp van soms wat dwaas aandoende artikelen, verhalen, anekdotes.
Jammer, maar wat mij betreft is dat niet gelukt. Het is meer een herhaling van zetten met veel bekende stof (putten uit eigen werk) en af en toe iets nieuws wat niet echt nieuw lijkt. “De kleren van de keizer” wordt opgevoerd als één van de beelden. Levert dit beeld slagkracht?
De inleiding “Strategie met een knipoog” belooft veel, maar uiteindelijk is het opnieuw een opsomming van wat de heren al eerder geschreven hebben, hetzij in eigen boeken, hetzij in artikelen al dan niet in commentaar op collega auteurs.
Zou je kunnen zeggen dat de ervaring toeneemt, maar dat de verscheidenheid in ervaring afneemt? Het nieuwe blijft beperkt tot het in sneltreinvaart doorwerken van direct toepasbare al eerder gepubliceerde concepten.
Het is wellicht een handig naslagwerkje voor studenten of voor managers die dreigen vast te lopen in een eigen concept. Maar een boek voor het hart?
De magie en de kunstwereld wordt er bij gehaald, de verleiding wordt erbij gehaald. Maar nergens wordt het hart verleid om tot een ander concept te komen.
Managementconcepten, hoewel vaak gebracht als DE WAARHEID, leverden toch vaak een uitdaging om iets eens op een nieuwe wijze te bekijken. Dit boek is een verzameling van ‘kijkwijzen’ met daarbij de aantekening: gebruik je verstand en negeer je emoties en intuïtie niet. Zeker dat heeft met je hart te maken
Gelukkig zijn er veel boeken op de markt die wel nieuwe inzichten bieden voor het hoofd en voor het hart. Ik kan de lezer aanraden iets te lezen uit het aanbod waarvan recensies staan op deze site.

Gepubliceerd door

Boudewijn K. ⃝

--- In 1947 werd ik geboren in Sint Laurens als zoon van Suzan Huibregtse en Leen Koole (mijn zus en broers zijn Jopie, Wibo en † Rien). In 1969 trouwden Nel Knip en ik met elkaar en vormden een gezin waarin Heleen (moeder van Valerie en Michelle) en Hermen (getrouwd met Hanneke; samen vader en moeder van Manou en Tristan) werden geboren. Na Amsterdam woonden wij in Tiel en Driebergen. --- Vanaf 1965 studeerde ik in Amsterdam theologie (was student-assistent bij † prof. Harry Kuitert, VU) en filosofie (hoofdvak metafysica bij prof. Otto Duintjer, UvA; mijn afstudeeronderwerp was de eenheid van de tegenstellingen in de westerse dialectiek speciaal bij Marx en zijn voorlopers). --- Onder leiding van † prof. Gilles Quispel (UvUtr) promoveerde ik op de visie op de ‘eenheid van man en vrouw’ in het christendom (bij onder meer Jacob Böhme). Ik schreef een aantal boeken (zie in kolom links). --- Terugkerende thema's vormden de relatie tussen taal, denken en werkelijkheid (filosofisch onder meer bij Wittgenstein, Boehme en het oosterse non-dualisme) en de directe verbanden hiervan met de visies op de man-vrouw-verhouding en alle andere dualiteiten of liever non-dualiteiten via het concept van de eenheid van tegenstellingen in West en Oost, met andere woorden een universeel thema dat ik deels al eerder had ontmoet als onderwerp van mijn doctoraalscriptie. --- Mijn recente publicaties betreffen de vertaling met commentaar van Jacob Böhmes "Theoscopia" (verlichting; het zien als God), 2019, en de nieuwe inleiding in het denken van Jacob Böhme "Eenvoud en diepgang in en voorbij alle tegenstellingen", 2020. --- Tegelijk is mijn aandacht verschoven ofwel uitgebreid van het hanteren én begrijpen van woorden naar subtiele andere 'tekens' en hun be-teken-is. Of liever naar hoe wij inclusief onze wereld(en) - vice versa - 'ons' vormen en ont-vormen (opkomen, blinken en verzinken) en daarbij tegelijk zowel geheel als tegengestelden zijn, zowel verschillen tonen als de eenheid of eenheden die het zien en vergelijken van 'alles' inclusief onszelf mogelijk maken. Of met de moderne term: wat 'inclusiviteit' en 'inclusief zijn' in [kunnen] houden.