BK-Books.eu » Besprekingen » Moederkruid

Bespreking van...

Carry Slee, Moederkruid, Amsterdam (Prometheus) 2001, 202 pp.
Jessica Durlacher, De dochter: Roman, Amsterdam (Uitgeverij De Bezige Bij) 2000, 278 pp.

Beide boeken las ik omdat mijn vrouw mij er opmerkzaam op maakte. Carry Slee beschrijft in haar boek uit het oogpunt van een klein meisje de onveilige thuissituatie waarin zij opgroeide, samen met haar zusje. Het boek is autobiografisch. Haar vader heeft grote pretenties maar maakt die niet waar en is een schuinsmarcheerder en haar moeder slaagt er niet helemaal in om dat op te vangen en recht te breien, al maakt zij in de loop van het boek een zekere emancipatie door; de relatie van de ouders is niet best. In dit boek zijn de lach en de traan altijd vlak om de hoek. Het leest heel gemakkelijk.

Het boek van Jessica Durlacher is adembenemend. Knap van compositie en met een paar zinnetjes die je zo uit je hoofd zou willen leren omdat ze zo treffend een psychische situatie weergeven. Durlacher is sterk in het omschrijven van emoties, de aanleidingen ertoe en de innerlijke dialogen erbij. Het onderwerp van het boek zou je droog kunnen samenvatten als het ontwarren van de verwarring die goed en fout zijn in de oorlog en de schuld en vergeving die daarmee gemoeid zijn, op kunnen leveren en hebben geleverd – met alle langdurige gevolgen vandien voor degenen die de oorlog weliswaar overleefd hebben maar in iedere vezel nog met zich meedragen. In het boek komt een boek voor waarin een overlevende zijn verhaal vertelt en het is duidelijk dat het schrijven van dat boek de auteur het nodige gekost heeft. Dat geldt ongetwijfeld ook van Jessica Durlacher. Dat is een van de bijzondere kanten van dit boek, dat bovendien leest als een detective zo spannend is het, en dat leest als een verhaal dat je helemaal meeneemt zo goed zijn de compositie, de thema’s en de verwoording ervan.

Gepubliceerd door

Boudewijn K. ⃝

--- In 1947 werd ik geboren in Sint Laurens als zoon van Suzan Huibregtse en Leen Koole (mijn zus en broers zijn Jopie, Wibo en † Rien). In 1969 trouwden Nel Knip en ik met elkaar en vormden een gezin waarin Heleen (moeder van Valerie en Michelle) en Hermen (getrouwd met Hanneke; samen vader en moeder van Manou en Tristan) werden geboren. Na Amsterdam woonden wij in Tiel en Driebergen. --- Vanaf 1965 studeerde ik in Amsterdam theologie (was student-assistent bij † prof. Harry Kuitert, VU) en filosofie (hoofdvak metafysica bij prof. Otto Duintjer, UvA; mijn afstudeeronderwerp was de eenheid van de tegenstellingen in de westerse dialectiek speciaal bij Marx en zijn voorlopers). --- Onder leiding van † prof. Gilles Quispel (UvUtr) promoveerde ik op de visie op de ‘eenheid van man en vrouw’ in het christendom (bij onder meer Jacob Böhme). Ik schreef een aantal boeken (zie in kolom links). --- Terugkerende thema's vormden de relatie tussen taal, denken en werkelijkheid (filosofisch onder meer bij Wittgenstein, Boehme en het oosterse non-dualisme) en de directe verbanden hiervan met de visies op de man-vrouw-verhouding en alle andere dualiteiten of liever non-dualiteiten via het concept van de eenheid van tegenstellingen in West en Oost, met andere woorden een universeel thema dat ik deels al eerder had ontmoet als onderwerp van mijn doctoraalscriptie. --- Mijn recente publicaties betreffen de vertaling met commentaar van Jacob Böhmes "Theoscopia" (verlichting; het zien als God), 2019, en de nieuwe inleiding in het denken van Jacob Böhme "Eenvoud en diepgang in en voorbij alle tegenstellingen", 2020. --- Tegelijk is mijn aandacht verschoven ofwel uitgebreid van het hanteren én begrijpen van woorden naar subtiele andere 'tekens' en hun be-teken-is. Of liever naar hoe wij inclusief onze wereld(en) - vice versa - 'ons' vormen en ont-vormen (opkomen, blinken en verzinken) en daarbij tegelijk zowel geheel als tegengestelden zijn, zowel verschillen tonen als de eenheid of eenheden die het zien en vergelijken van 'alles' inclusief onszelf mogelijk maken. Of met de moderne term: wat 'inclusiviteit' en 'inclusief zijn' in [kunnen] houden.