BK-Books.eu » Besprekingen » Het OPUS DEI COMPLOT

Bespreking van...

Pieter Dewever, Het OPUS DEI COMPLOT: een onthullend onderzoek, Den Haag (Synthese) 2006, 191pp.

Het Opus Dei is een nog vrij nieuwe rooms-katholieke orde die de tweede helft van de vorige eeuw opzien baarde door de geheimzinnigheid waarin zij zich hulde, ondanks ontkenning van het tegendeel. In dit boek zet de auteur uiterst bekwaam en boeiend de gegevens op een rijtje die de achtergrond en het gedrag van Opus Dei betreffen en verklaren. Gewoon een uiterst rechtse organisatie, gebaseerd op absolute gehoorzaamheid aan de leiding, georganiseerd volgens een bijpassende hiërarchische opbouw, leden rekruterend uit gegoede of liever rijke milieus in vele Europese landen.
Zij weet door goed beheer van contacten, en door een netwerk van stichtingen, BV’s en andere organisaties, alsmede door overigens legale transacties daartussen een imperium op te bouwen dat zich bezig houdt met allerlei industrieën en opvoedkundige bezigheden, waaronder uitgeverijen en studentenhuizen. De laatste vormen de bron van nieuwe aanwas, de eerste van inkomsten.
Duidelijk is vooral dat deze organisatie zich weinig gelegen laat liggen aan officiële wetten en regels, of liever dat het zich daaraan even gemakkelijk weet te onttrekken als andere multinationals.

Al lezend krijg je een heldere indruk van de zwakke kanten van deze op het eerste oog wat saaie organisatie, onder meer aan de hand van feitelijke informatie die verstrekt is door uitgetreden leden. De auteur is uitgever van de Belgische uitgeverij “Aqua fortis” die onder meer een kritisch boek over de nieuwe paus uitgaf (de titel is Pappa Razzi). De auteur combineert deskundig en objectief allerlei informaties en scheidt daarbij de betrouwbare van de minder betrouwbare bronnen. Een sterk onderdeel is dat hij de gegevens steeds in veel ruimer perspectief zet wat veel kwaliteit toevoegt. Bovendien is de stijl heel helder en prettig zodat het boek leest ‘als een trein’.

Gepubliceerd door

Boudewijn K. ⃝

--- In 1947 werd ik geboren in Sint Laurens als zoon van Suzan Huibregtse en Leen Koole (mijn zus en broers zijn Jopie, Wibo en † Rien). In 1969 trouwden Nel Knip en ik met elkaar en vormden een gezin waarin Heleen (moeder van Valerie en Michelle) en Hermen (getrouwd met Hanneke; samen vader en moeder van Manou en Tristan) werden geboren. Na Amsterdam woonden wij in Tiel en Driebergen. --- Vanaf 1965 studeerde ik in Amsterdam theologie (was student-assistent bij † prof. Harry Kuitert, VU) en filosofie (hoofdvak metafysica bij prof. Otto Duintjer, UvA; mijn afstudeeronderwerp was de eenheid van de tegenstellingen in de westerse dialectiek speciaal bij Marx en zijn voorlopers). --- Onder leiding van † prof. Gilles Quispel (UvUtr) promoveerde ik op de visie op de ‘eenheid van man en vrouw’ in het christendom (bij onder meer Jacob Böhme). Ik schreef een aantal boeken (zie in kolom links). --- Terugkerende thema's vormden de relatie tussen taal, denken en werkelijkheid (filosofisch onder meer bij Wittgenstein, Boehme en het oosterse non-dualisme) en de directe verbanden hiervan met de visies op de man-vrouw-verhouding en alle andere dualiteiten of liever non-dualiteiten via het concept van de eenheid van tegenstellingen in West en Oost, met andere woorden een universeel thema dat ik deels al eerder had ontmoet als onderwerp van mijn doctoraalscriptie. --- Mijn recente publicaties betreffen de vertaling met commentaar van Jacob Böhmes "Theoscopia" (verlichting; het zien als God), 2019, en de nieuwe inleiding in het denken van Jacob Böhme "Eenvoud en diepgang in en voorbij alle tegenstellingen", 2020. --- Tegelijk is mijn aandacht verschoven ofwel uitgebreid van het hanteren én begrijpen van woorden naar subtiele andere 'tekens' en hun be-teken-is. Of liever naar hoe wij inclusief onze wereld(en) - vice versa - 'ons' vormen en ont-vormen (opkomen, blinken en verzinken) en daarbij tegelijk zowel geheel als tegengestelden zijn, zowel verschillen tonen als de eenheid of eenheden die het zien en vergelijken van 'alles' inclusief onszelf mogelijk maken. Of met de moderne term: wat 'inclusiviteit' en 'inclusief zijn' in [kunnen] houden.