BK-Books.eu » Besprekingen » Het huis van de moskee

Bespreking van...

Kader Abdolah, Het huis van de moskee, Breda (De Geus) 2005-2e, met stamboom, aantekeningen en verantwoording, 413pp.

Intrigerende roman over de lotgevallen van een Iraanse familie die de moskee van een kleine plaats beheert. Niet alleen worden de verhoudingen tussen de mensen duidelijk, zoals die bepaald worden door de traditie en de taken in het dagelijkse leven, maar ook de invloed van de enorme culturele en politieke veranderingen van de laatste decennia. De opkomst en neergang van de Sjah, de tegenbeweging van de ayatollah’s en de terugkeer van Khomeini, de oorlog met Irak die 8 miljoen Iraanse doden kost, de erop volgende terreur om het islamitische bewind te vestigen, en het verlies van de traditionele verhoudingen niet alleen door de politieke maar ook door de culturele en economische veranderingen. De auteur heeft alles van dichtbij meegemaakt en woont nu als balling in Nederland. Maar als je deze roman leest, is het alsof je alles van dichtbij meemaakt. Je gaat net als hij houden van de geuren en kleuren van die wereld, van de mensen met hun krachten en zwakheden in die wereld. En je krijgt begrip voor Iran in verandering en voor de islamitische component erin, met zijn mooie en zijn gevaarlijke kanten. En je beseft dat net als daar ook elders in de wereld, ook hier in Nederland, de dingen voorbijgaan. Niet zonder problemen, niet alleen ten goede. Tegelijk voel je dat zo menselijk als de auteur de ontwikkelingen ziet en verbeeldt, het altijd waard is die menselijkheid hoog te houden en in de veranderingen voorop te stellen waar we kunnen. Het verhaal heeft zijn tragische kanten, maar is ook zeer humoristisch af en toe. Het is een groot plezier om te lezen want alles is herkenbaar en inleefbaar. En de sfeer van Iran is om van te smullen, ondanks het stille en openlijke kwaad. Er staat zelfs veel goeds tegenover.

Gepubliceerd door

Boudewijn K. ⃝

--- In 1947 werd ik geboren in Sint Laurens als zoon van Suzan Huibregtse en Leen Koole (mijn zus en broers zijn Jopie, Wibo en † Rien). In 1969 trouwden Nel Knip en ik met elkaar en vormden een gezin waarin Heleen (moeder van Valerie en Michelle) en Hermen (getrouwd met Hanneke; samen vader en moeder van Manou en Tristan) werden geboren. Na Amsterdam woonden wij in Tiel en Driebergen. --- Vanaf 1965 studeerde ik in Amsterdam theologie (was student-assistent bij † prof. Harry Kuitert, VU) en filosofie (hoofdvak metafysica bij prof. Otto Duintjer, UvA; mijn afstudeeronderwerp was de eenheid van de tegenstellingen in de westerse dialectiek speciaal bij Marx en zijn voorlopers). --- Onder leiding van † prof. Gilles Quispel (UvUtr) promoveerde ik op de visie op de ‘eenheid van man en vrouw’ in het christendom (bij onder meer Jacob Böhme). Ik schreef een aantal boeken (zie in kolom links). --- Terugkerende thema's vormden de relatie tussen taal, denken en werkelijkheid (filosofisch onder meer bij Wittgenstein, Boehme en het oosterse non-dualisme) en de directe verbanden hiervan met de visies op de man-vrouw-verhouding en alle andere dualiteiten of liever non-dualiteiten via het concept van de eenheid van tegenstellingen in West en Oost, met andere woorden een universeel thema dat ik deels al eerder had ontmoet als onderwerp van mijn doctoraalscriptie. --- Mijn recente publicaties betreffen de vertaling met commentaar van Jacob Böhmes "Theoscopia" (verlichting; het zien als God), 2019, en de nieuwe inleiding in het denken van Jacob Böhme "Eenvoud en diepgang in en voorbij alle tegenstellingen", 2020. --- Tegelijk is mijn aandacht verschoven ofwel uitgebreid van het hanteren én begrijpen van woorden naar subtiele andere 'tekens' en hun be-teken-is. Of liever naar hoe wij inclusief onze wereld(en) - vice versa - 'ons' vormen en ont-vormen (opkomen, blinken en verzinken) en daarbij tegelijk zowel geheel als tegengestelden zijn, zowel verschillen tonen als de eenheid of eenheden die het zien en vergelijken van 'alles' inclusief onszelf mogelijk maken. Of met de moderne term: wat 'inclusiviteit' en 'inclusief zijn' in [kunnen] houden.