BK-Books.eu » Besprekingen » Het Grote Leerproces

Bespreking van...

Han M. Stiekema, Het Grote Leerproces[, beginpagina,] 2000 en volgende

Nederlandse versie van de beginpagina The Great Learning, verwijzend naar een conglomeraat van teksten en webpagina’s over het aanbod aan inzichten en geneeswijzen van de auteur. Deze zijn hoofdzakelijk geordend naar drie onderwerpen: spiritueel herstel door terugkeer naar de Grote Moeder ofwel Moedergodin, natuurgenezing door reiniging en speciale behandelingen, en herstel van de politieke orde door een hervorming van onderaf. Stiekema is opgeleid als arts en als natuurgeneeskundige en heeft bijzondere ervaringen gehad die hem aanleiding gaven zich dienaar en boodschapper (Sermes ofwel Servant-Messenger) te weten van de Grote Moeder. Zijn kennismaking met oosterse verlichting en de werkelijkheidsvisie die ermee verbonden is, deed hij aanvankelijk op in de invloedssfeer van Bhagwan Sri Rahneesj maar hij maakte later een geheel zelfstandige ontwikkeling door waarbij onder andere het boeddhisme een rol speelde. Stiekema ontwikkelde een geheel eigen mythologie waarbij het evenwicht tussen polariteiten op alle gebieden centraal staat, met name ook de verhouding van man en vrouw (androgynie), en de verhouding tussen patriarchaat en matriarchaat. Op dit laatste gebied is hij zeer belezen in veel ook recente literatuur (en geeft bruikbare verwijzingen naar zijn bronnen!) en ik ervaar zijn idee?n als sterk verwant aan – en in zekere zin een bevestiging en waardevolle ‘uitwerking’ of minstens grote verbreding van – de feiten, intu?ties en vermoedens die ik beschreef in mijn boek Voorbij het patriarchaat uit 1989, dat hij overigens nog niet lijkt te kennen. Ik heb hieraan sinds die tijd niet veel aandacht besteed, en het werk van de auteur herinnert mij enerzijds aan het grote belang van – en de toch brede interesse in – het onderwerp, anderzijds voorzie ik niet dat ik er in de toekomst veel aandacht aan kan besteden anders dan door een integratie in mijn persoon en levenshouding (dus waarschijnlijk niet studieus). Mijn indruk is dat de auteur op buitengewoon intellingente wijze historische en mythologische gevens met elkaar verbindt, zonder al te veel verwarring op het gebied van idee?n of van de bekende feiten te veroorzaken.
Zijn teksten en webpagina’s worden nog voortdurend verbeterd en aangepast, krijg ik de indruk, en ik kan dan ook niet zeggen waar Stiekema uiteindelijk uit zal komen. Stiekema presenteert zich als ‘boodschapper’ ofwel spiritueel (bege)leider en genezer, als verlichte met een roeping, en dat be?nvloedt zijn stijl direct. Gezien de unieke inhoud van zijn teksten en de verreikendheid ervan en de helderheid waarmee hij ze vaak formuleert, acht ik zijn teksten voor de kritische lezer erg waardevol om het eigen denken en het eigen onderzoek te stimuleren (niet om klakkeloos alles over te nemen) op gebieden waar de meeste huidige leiders en voorlichters en wetenschappers minder te bieden hebben. Op de terreinen van geneeskunde en politiek ben ik niet deskundig genoeg om een oordeel te kunnen geven. Zelf ben ik nog niet helemaal door alle teksten heen (in ieder geval niet door het op het eerste oog bepaald interessante ‘politieke’ deel – dat eveneens voorzien is van een waardevolle literatuurlijst), omdat het een grote hoeveelheid betreft en omdat het niet gemakkelijk is om het geheel te overzien en kritisch te vergelijken met het weinige betrouwbare wat op deze gebieden elders te vinden is. Bovendien kan ik nergens een aanknopingspunt vinden om de interessante idee?n te toetsen aan de praktijk want ik ken die van de auteur niet (hij biedt onder andere lezingen, consulten en cursussen aan in Amsterdam en andere plaatsen in Europa) en hoewel de auteur uitvoerig, vaak openhartig en in vele opzichten verduidelijkend over zijn leven schrijft, is dat voor mij als lezer uiteraard altijd een beperkte vorm van kennismaking. Voor mij staat echter vast dat ook los van de spirituele en persoonlijke ontwikkeling van de auteur of van een kennismaking met hem zijn idee?n en teksten veel bevatten dat een waardevolle inspiratiebron kan vormen en veel interessante feiten biedt en vragen kan oproepen. Hopelijk doet de voortdurende aanpassing van sommige teksten aan de mogelijkheid tot verkenning ervan geen afbreuk. Enkele teksten zijn eerder in druk verschenen en bij de auteur te bestellen.

Gepubliceerd door

Boudewijn K. ⃝

--- In 1947 werd ik geboren in Sint Laurens als zoon van Suzan Huibregtse en Leen Koole (mijn zus en broers zijn Jopie, Wibo en † Rien). In 1969 trouwden Nel Knip en ik met elkaar en vormden een gezin waarin Heleen (moeder van Valerie en Michelle) en Hermen (getrouwd met Hanneke; samen vader en moeder van Manou en Tristan) werden geboren. Na Amsterdam woonden wij in Tiel en Driebergen. --- Vanaf 1965 studeerde ik in Amsterdam theologie (was student-assistent bij † prof. Harry Kuitert, VU) en filosofie (hoofdvak metafysica bij prof. Otto Duintjer, UvA; mijn afstudeeronderwerp was de eenheid van de tegenstellingen in de westerse dialectiek speciaal bij Marx en zijn voorlopers). --- Onder leiding van † prof. Gilles Quispel (UvUtr) promoveerde ik op de visie op de ‘eenheid van man en vrouw’ in het christendom (bij onder meer Jacob Böhme). Ik schreef een aantal boeken (zie in kolom links). --- Terugkerende thema's vormden de relatie tussen taal, denken en werkelijkheid (filosofisch onder meer bij Wittgenstein, Boehme en het oosterse non-dualisme) en de directe verbanden hiervan met de visies op de man-vrouw-verhouding en alle andere dualiteiten of liever non-dualiteiten via het concept van de eenheid van tegenstellingen in West en Oost, met andere woorden een universeel thema dat ik deels al eerder had ontmoet als onderwerp van mijn doctoraalscriptie. --- Mijn recente publicaties betreffen de vertaling met commentaar van Jacob Böhmes "Theoscopia" (verlichting; het zien als God), 2019, en de nieuwe inleiding in het denken van Jacob Böhme "Eenvoud en diepgang in en voorbij alle tegenstellingen", 2020. --- Tegelijk is mijn aandacht verschoven ofwel uitgebreid van het hanteren én begrijpen van woorden naar subtiele andere 'tekens' en hun be-teken-is. Of liever naar hoe wij inclusief onze wereld(en) - vice versa - 'ons' vormen en ont-vormen (opkomen, blinken en verzinken) en daarbij tegelijk zowel geheel als tegengestelden zijn, zowel verschillen tonen als de eenheid of eenheden die het zien en vergelijken van 'alles' inclusief onszelf mogelijk maken. Of met de moderne term: wat 'inclusiviteit' en 'inclusief zijn' in [kunnen] houden.