BK-Books.eu » Besprekingen » De schrijver

Bespreking van...

Tahar Ben Jelloun, De schrijver: Roman: Uit het Frans vertaald door Maria Noordman, Breda (De Geus) 2000, 187pp.

Opnieuw een roman van deze auteur die prachtig is om proevend te lezen. Zo dromerig-verleidend, poëtisch, subtiel is de taal. Het onderwerp is de jeugd en volwassenwording van de auteur, temidden van zijn herinnering aan de plaatsen waar hij groot werd, aan zijn familie en aan zijn ontmoetingen en kennismakingen met de belangrijke aspecten van het leven, ziekte, sterven, liefde, eenzaamheid, creativiteit, toenadering, afstoting en afscheid, tekortschieten, leren, je uiten. En de rol die zijn schrijverschap in dat leven gaat spelen, een meest bepalende of meest expressieve rol.
“Ik maakte me heel klein, zocht een plaatsje achter de woorden. Ik werd te verwaarlozen, offerde de ruimtelijke dimensie van mijn gezicht op. Ik liet mijn narcisme plaatsmaken voor de hoop op een oneindige nederigheid, voor een afstand doen van mezelf, van mijn eigen beeld. In de versleten spiegel zag ik niet meer mezelf, maar ik zag schaamte, een gevoel waardoor je gezicht zichzelf verraadt, zich blootgeeft, de rode kleur aanneemt die opkomt als koorts en die herinnert aan de blik van anderen.
Niet in de smaak willen vallen, maar opgewassen zijn tegen je eenzaamheid, je dood waardig zijn, niet het definitieve eindpunt, maar de fundamentele dood die in de tijd staat geschreven met lettergrepen waarmee gedichten worden gemaakt.” (102)

Gepubliceerd door

Boudewijn K. ⃝

--- In 1947 werd ik geboren in Sint Laurens als zoon van Suzan Huibregtse en Leen Koole (mijn zus en broers zijn Jopie, Wibo en † Rien). In 1969 trouwden Nel Knip en ik met elkaar en vormden een gezin waarin Heleen (moeder van Valerie en Michelle) en Hermen (getrouwd met Hanneke; samen vader en moeder van Manou en Tristan) werden geboren. Na Amsterdam woonden wij in Tiel en Driebergen. --- Vanaf 1965 studeerde ik in Amsterdam theologie (was student-assistent bij † prof. Harry Kuitert, VU) en filosofie (hoofdvak metafysica bij prof. Otto Duintjer, UvA; mijn afstudeeronderwerp was de eenheid van de tegenstellingen in de westerse dialectiek speciaal bij Marx en zijn voorlopers). --- Onder leiding van † prof. Gilles Quispel (UvUtr) promoveerde ik op de visie op de ‘eenheid van man en vrouw’ in het christendom (bij onder meer Jacob Böhme). Ik schreef een aantal boeken (zie in kolom links). --- Terugkerende thema's vormden de relatie tussen taal, denken en werkelijkheid (filosofisch onder meer bij Wittgenstein, Boehme en het oosterse non-dualisme) en de directe verbanden hiervan met de visies op de man-vrouw-verhouding en alle andere dualiteiten of liever non-dualiteiten via het concept van de eenheid van tegenstellingen in West en Oost, met andere woorden een universeel thema dat ik deels al eerder had ontmoet als onderwerp van mijn doctoraalscriptie. --- Mijn recente publicaties betreffen de vertaling met commentaar van Jacob Böhmes "Theoscopia" (verlichting; het zien als God), 2019, en de nieuwe inleiding in het denken van Jacob Böhme "Eenvoud en diepgang in en voorbij alle tegenstellingen", 2020. --- Tegelijk is mijn aandacht verschoven ofwel uitgebreid van het hanteren én begrijpen van woorden naar subtiele andere 'tekens' en hun be-teken-is. Of liever naar hoe wij inclusief onze wereld(en) - vice versa - 'ons' vormen en ont-vormen (opkomen, blinken en verzinken) en daarbij tegelijk zowel geheel als tegengestelden zijn, zowel verschillen tonen als de eenheid of eenheden die het zien en vergelijken van 'alles' inclusief onszelf mogelijk maken. Of met de moderne term: wat 'inclusiviteit' en 'inclusief zijn' in [kunnen] houden.