BK-Books.eu » Besprekingen » De kracht van het nu

Bespreking van...

E. Tolle, De kracht van het nu: Gids voor spirituele verlichting, Deventer (Ankh-Hermes) 2003 – 7e druk, 191 pp.

Uitermate heldere en in het algemeen stimulerende. krachtige en evenwichtige, verder vooral verstandelijke uitleg van spirituele verlichting. De auteur laat helder zien dat en waarom spirituele verlichting van het verstand als alleenheerser van onze geest en ons handelen wegvoert, en geeft vele zinvolle verwijzingen hoe verlichting te ontdekken en ruimte te geven. Onder andere hoe wij vaak aan het verleden en de toekomst waarde verlenen die aan het NU toebehoort, en hoe wij dat kunnen ‘corrigeren’. De toestand van onze geest wordt er dan een die je ‘niet-denken’ kunt noemen, al wil dat niet zeggen dat je niet meer denkt maar dat de denkfunctie niet de boventoon voert. Tussen de regels door laat de auteur zien dat hij de klassieke spirituele geschriften en tradities weet te interpreteren. Natuurlijk zijn er interessante vragen te stellen over filosofische en vele andere implicaties (bijvoorbeeld hoe bepaalde zaken in verschillende culturen verschillend aangeduid worden) maar die worden hier niet uitgewerkt; en dat is hier juist een voordeel. Al komen bepaalde uitspraken bij sommigen misschien wat absoluut over, bijvoorbeeld over pijn en ziekte. Zelf geloof ik dat je die uitspraken serieus kan nemen, al is het wellicht mogelijk ze ook anders te formuleren, dat wil zeggen begrijpelijker te maken. Zijn pijn en ziekte bijvoorbeeld niet altijd ook subjectieve interpretaties (ervaringen) van voorbijgaande aard? Waarin zit het moeilijk draaglijke ervan nu precies? Zijn pijn en ziekte wel te verdragen als we ze ervaren als onderdelen van het NU? Welke rol spelen ze daar? Maar laat ik oppassen de kern niet te versluieren achter mijn vragende afdwalingen!
De zaken die aan de orde zijn, zijn echter van alle tijden, evenals de hier aan de orde gestelde benaderingen. De gedeelten over relaties zijn ook erg de moeite waard. Alsof de auteur in ieder geval telkens naar iets heel fundamenteels verwijst, waar wij lezers dan zelf uitleg en invulling aan kunnen geven. En sterk komt naar voren dat ieder alleen zelf de eigen ontwikkeling door kan maken, wellicht geholpen door deze hints. Opnieuw: laat de kern u niet ontglippen door mijn of andermans of uw eigen bespiegelingen, hoe waardevol ook! Een absolute aanrader. Voor mij zeker.
Voor een verwijzing naar enkele in sommige opzichten vergelijkbare boeken zie mijn bespreking van boeken over het meisje Sara en van Zukav’s Het hart van de ziel op deze pagina.

Gepubliceerd door

Boudewijn K. ⃝

--- In 1947 werd ik geboren in Sint Laurens als zoon van Suzan Huibregtse en Leen Koole (mijn zus en broers zijn Jopie, Wibo en † Rien). In 1969 trouwden Nel Knip en ik met elkaar en vormden een gezin waarin Heleen (moeder van Valerie en Michelle) en Hermen (getrouwd met Hanneke; samen vader en moeder van Manou en Tristan) werden geboren. Na Amsterdam woonden wij in Tiel en Driebergen. --- Vanaf 1965 studeerde ik in Amsterdam theologie (was student-assistent bij † prof. Harry Kuitert, VU) en filosofie (hoofdvak metafysica bij prof. Otto Duintjer, UvA; mijn afstudeeronderwerp was de eenheid van de tegenstellingen in de westerse dialectiek speciaal bij Marx en zijn voorlopers). --- Onder leiding van † prof. Gilles Quispel (UvUtr) promoveerde ik op de visie op de ‘eenheid van man en vrouw’ in het christendom (bij onder meer Jacob Böhme). Ik schreef een aantal boeken (zie in kolom links). --- Terugkerende thema's vormden de relatie tussen taal, denken en werkelijkheid (filosofisch onder meer bij Wittgenstein, Boehme en het oosterse non-dualisme) en de directe verbanden hiervan met de visies op de man-vrouw-verhouding en alle andere dualiteiten of liever non-dualiteiten via het concept van de eenheid van tegenstellingen in West en Oost, met andere woorden een universeel thema dat ik deels al eerder had ontmoet als onderwerp van mijn doctoraalscriptie. --- Mijn recente publicaties betreffen de vertaling met commentaar van Jacob Böhmes "Theoscopia" (verlichting; het zien als God), 2019, en de nieuwe inleiding in het denken van Jacob Böhme "Eenvoud en diepgang in en voorbij alle tegenstellingen", 2020. --- Tegelijk is mijn aandacht verschoven ofwel uitgebreid van het hanteren én begrijpen van woorden naar subtiele andere 'tekens' en hun be-teken-is. Of liever naar hoe wij inclusief onze wereld(en) - vice versa - 'ons' vormen en ont-vormen (opkomen, blinken en verzinken) en daarbij tegelijk zowel geheel als tegengestelden zijn, zowel verschillen tonen als de eenheid of eenheden die het zien en vergelijken van 'alles' inclusief onszelf mogelijk maken. Of met de moderne term: wat 'inclusiviteit' en 'inclusief zijn' in [kunnen] houden.