Deel van geheel – ‘vermoed’, ‘ervaren’, ‘gezegd’ en ‘gezwegen’ voor jou

Kernwoorden: , , , , , , , , , , ,

Ken je de volgende tekst?


Klik op bovenstaande tekst om deze te vergroten of gebruik deze link: Dao De Jing-23.
Typografische combinatie door mijn neef Boudewijn Koole D.enJ.zn* van drie vertalingen van een hoofdstuk van de Dao De Jing of “Het Boek van de Weg en de Deugd”. Ik ben hem zeer erkentelijk dat hij deze hier deelt en aan de site deze bijzondere waarde toevoegt.

Telkens na ongeveer veertien dagen verschijnt hier het volgende hoofdstuk van de 81; het huidige hoofdstuk is geplaatst op 1 november 2017. De drie complete vertalingen zijn te verkrijgen via boekhandel of bibliotheek: Tao Te Tsjing door Sam Hamill (2006), Tao Te Tsjing door Carolus Verhulst (2004) en Tao Te King door Huib Wilkes & Michael de Baker (1992).

Wie meer wil weten van deze teksten of die van eerdere hoofdstukken, of erop wil reageren, vindt dat in het aparte blogitem “LEZERSREACTIES op de Daodejing-teksten & INLEIDING in daoïsme” met verwijzing naar enkele Nederlandse inleidingen in de Dao De Jing en het daoïsme, naar vertalingen en literatuur, en over de context van bovenstaand ontwerp. Bij een vraag of opmerking s.v.p. het tekstgedeelte (en hoofdstuk) noemen waarop je reactie betrekking heeft.

Over dit blog: DOEL en REACTIES

DOEL is het delen van ervaring en inzicht

Dit blog is – NAAST TEKSTEN OVER DE ONDERWERPEN IN DE UITKLAPBARE LIJST BOVENAAN IN DE KOLOM LINKS – bedoeld om citaten, notities, vragen en discussies, literatuurverwijzingen, bespiegelingen en dergelijke te delen die jouw of mijn hart raken. Ethische vragen kunnen aandacht krijgen zowel wanneer er vanuit de verbondenheid van ons hart evident aanleiding toe is in en met het oog op onze natuurlijke, sociale, culturele, politieke en kosmische omgeving als wanneer ze van toepassing zijn op de site en het gebruik ervan. Wat gedeeld wordt, kan ook aansluiten bij eerder op de site BK-BOOKS (bk-books.eu) aangeroerde onderwerpen, boekbesprekingen of andere publicaties (zie het uitklapbare menu in de kolom links). U kunt op veel meer onderwerpen in deze site zoeken via de witte zoekbalk in die kolom, en vindt dan de betreffende pagina’s en blogitems. Het gaat mij eerder om het vergroten van individuele en gemeenschappelijke aandacht (bewustzijn) dan om het toevoegen van meer items: al kan dit in deze context zeker ook relevant zijn. Gewoon omdat iets je enorm bezig houdt. Ik besef dat taal haar beperkingen heeft maar de mogelijkheden ervan zijn groot genoeg om er binnen die beperkingen zinvol gebruik van te maken.
Als stelling bied ik aan:
“De ultieme verlossing/ verlichting omvat – omdat zij definitief is – alles altijd, ook al het vergankelijke, dus ook jou en jouw bewustzijn, keuzes en gedrag nu en altijd: ga – steeds opnieuw bij iedere gelegenheid voor jou – door om erin mee te gaan/ er aan bij te dragen/ eraan mee te werken; te beginnen met het ervaren, onderkennen en aanvaarden van je vergankelijkheid én unieke eigenheid als uitgangspunt voor jouw meegaan/ bijdragen/ meewerken.”

Hoe je REACTIES, nieuwe items kan toevoegen of gesprekken beginnen

Je kunt reacties onderaan ieder bericht noteren en doorgeven, dan vinden alle lezers je tekst hier binnenkort. Ook reacties waarin je verder borduurt op bepaalde onderwerpen of berichten of woorden. Waar het om precieze vragen of subtiele onderwerpen gaat, vraag ik je om zo ‘helder’ mogelijk te zijn zonder dat je van jezelf al alle antwoorden of formuleringen geeft: misschien is het goed eerst te vragen naar verduidelijking of herkenning, en soms ook de opmerkingen en vragen van eerdere deelnemers gelezen hebben. Ook daar kan naar aanleiding van je reactie immers naar verwezen worden. En ontstaat zo misschien een ‘gesprek’ tussen een (kleine?) kring van lezers over een bepaald onderwerp. Daarbij is het uiteraard geen bezwaar als onderwerpen gezien hun belang in de loop van langere tijd nog eens terugkeren … Verwijzingen naar verwante sites en gesprekken worden op hoge prijs gesteld.
Als je een eerdere reactie wilt verwijderen, kan dat door een verzoekje in een nieuwe ‘reactie’: elke reactie komt eerst binnen bij de websitebeheerder die je verzoek om verwijdering volgens de huidige afspraak altijd zal honoreren.
Niet publieke reacties worden graag door mij ontvangen via info_at_bk-books.eu (vervang “_at_” door apestaartje “@”).

* Zelf ben ik Boudewijn Koole L.enS.zn (of “LSz.” of “van Brigdamme” of “Brigdammensis”; wij zijn twee van zes volledig gelijknamige neven (vier in Nederland) en van zeven qua voornaam (vijf in Nederland). In British Columbia (Canada) woont zo Robert [=Boudewijn] Koole P.enP.zn. En samen zijn wij onderdeel van zo’n veertig nichten en neven, waarvan ongeveer de ene helft in Nederland en de andere in Canada woont.

Zegt Haneke waar het op staat over wat wij nog waard zijn?

Uit een interview met Michael Haneke door Peter de Bruijn over zijn film Happy End:

“” … Ik maak films over wat me het meest beroert als mens.”
Spelen uw films zich daarom steevast af in het milieu van de welvarende burgerij?
“Dat is de sociale klasse waar ik zelf uit voort kom en die ik het beste ken. Een film over een familie is bijna automatisch ook meteen een film over de samenleving. Elke familie is een afspiegeling van de maatschappij. De hiërarchie in het gezin is altijd verknoopt met de hiërarchie in de samenleving.
Ik moet er wel bij zeggen dat ik denk dat de haute bourgeoisie als klasse helemaal niet meer bestaat. We zijn tegenwoordig allemaal kleinburgers. Je hebt alleen nog mensen met meer geld en mensen met minder geld. Natuurlijk bestaan er wel sociale verschillen, maar iedereen is in wezen welvarend in onze verwende samenlevingen. Het klassieke proletariaat bestaat ook niet meer. Dat zijn tegenwoordig de immigranten, die de nederige beroepen moeten uitoefenen die niemand wil doen. We zijn allemaal enorm bevoorrecht. Wie zich dan toch nog voortdurend beklaagt, zou eigenlijk een draai om zijn oren moeten krijgen, vooral als je bedenkt welke problemen er elders in de wereld bestaan.”
De film heeft een andere sfeer dan uw eerdere werk: minder claustrofobisch, minder beklemmend, losser.
We zijn een tragedie niet meer waard, maar misschien nog wel een farce. De westerse geschiedenis van het theater begint met de tragedie, daarna volgt het drama en uiteindelijk de farce. Het is onmogelijk onszelf nog serieus te nemen. We kunnen ons als rijke westerlingen niet meer inbeelden dat we echt lijden. Het lijden vindt om ons heen plaats, in andere delen van de wereld. Wij zijn daar geen onderdeel van, we kijken ernaar als een schouwspel.

(NRC 15 november 2017, p. C5; onderstrepingen door mij, bk.)

Mijn commentaar (bk): kennelijk is dringend opnieuw aandacht nodig voor de macht die wij aan de grote internationale bedrijven, aan onze regeringen en aan onze media geven om de westerse macht en rijkdom structureel  (beleidsmatig en qua uitvoering) te weinig te delen met de straatarme delen van de wereld. Wat is onze welvaart en wat zijn wij zelf nog waard als wij die niet voldoende delen met de armen? Welke politiek invloedrijken en beïnvloeders (internationale concerns, media, partijen, individuele personen op cruciale posten, lobbyisten) maken structurele en praktische keuzes in deze richting? Welke zijn alleen met eigenbelang bezig en met gesloten ogen voor deze kloven? Gelukkig kom je ook overal mensen tegen en initiatieven die in de goede richting denken en gaan, hopelijk doorwerkend op de genoemde niveaus waar wereldverhoudingen beslist worden. Ik hoop dat we niet afzakken in resignatie en onverschilligheid, maar samen met de hele wereld wakker worden en blijven. En het ook accepteren wanneer het een keer anders loopt dan we ons voorspiegelden. Want dat laatste is de geschiedenis door voorgekomen. Krijgen we niet ieder moment nieuwe kansen? Hoe vaak wordt onze westerse cultuur ten onrechte als beter en hoger voorgespiegeld dan andere culturen? Wanneer en in welke opzichten dan terecht … ?

Guus Swuste schrijft helder over het daoïstische ideaal van de mens

Ieder die interesse heeft voor de vraag hoe je je als individu staande houdt in jouw wereld, of voor spirituele ontwikkeling in het algemeen (zoals in het Westen bijvoorbeeld bij Eckhart en Boehme; zie hiervoor ook elders op mijn site, via het menu en de zoekmogelijkheid in de kolom links), en wil weten hoe dat in het Oosten – speciaal in China – beleefd wordt, kan ik het prachtige boekje* van Guus Swuste aanraden waarin hij buitengewoon kort en helder vertaling, commentaar en achtergronden schetst van een van de oudste daoïstische teksten, de NEI YE(“Innerlijke ontwikkeling”), een voorloper van de Daodejing van Lao Zi.
Zowel uit zijn voorwoord als uit zijn commentaar (en uiteraard uit de tekst) komt een rijpe geest naar voren waarvan veel te leren valt. Hoewel ik geen specialist ben op dit gebied van het Oosten, treft mij dat Swuste in zijn vertaling en commentaar doordringt tot wat ook ik als kern ervaar. Swuste pretendeert zich niet als wetenschapper (maar citeert Chinese karakters en pittige teksten in de literatuurlijst achterin die hij dus bestudeerd heeft), maar zijn toelichting en zijn vergelijkingen maken inhoudelijk een uiterst sterke indruk ook al omdat hij zich op goede bronnen baseert en nog veel belangrijker, een waardevol innerlijk kompas gebruikt. Hier heeft u een tekst in handen die goud waard is, en dat is door Wuste herkend – dubbel goud dus. Speciaal de toelichting van deze oude tekst met behulp van citaten uit geschriften van Lao Zi en Zhuang Zi, evenals boeiende historische vergelijkingen, bieden treffende illustraties en voor wie het wil: levenslessen. Want deze ‘individuele ontwikkeling’ is niet alleen geestelijk, zij is ook buitengewoon praktisch. Met alle vragen die daar aan vast zitten, zoals de verhouding tussen individu en sociale omgeving, en de ideologie daarvan in West en Oost – vragen die Swuste niet allemaal expliciet behandeld maar die toch duidelijk meespelen en de revue passeren.
Dat wij in het Westen onze eigen ‘gelatenheid’ (of zullen we zeggen “open individualiteit”?) vaak verloren waren en zijn, is tragisch. Dat wij er op deze wijze weer aan herinnerd worden, is een feest. Dat deze oude Chinese tekst laat zien hoe belangrijk en praktisch deze levenshouding is, is een cadeau. Neem en lees en wordt wijs – dat houdt uiteraard wel in dat ons bestaan inclusief zijn bloei en vergaan aanvaard wordt. Een uiterst kernachtige en inhoudsrijke tekst van totaal maar 116 pagina’s!
Dank, Guus Swuste!
* Nei Ye: Het ontluiken van de Chinese individualiteit, Vertaald en ingeleid door Guus Swuste, Uitgeverij TIEM (Prominent-reeks) 2014, 116 pp.
P.S. Enkele interne verwijzingen zijn niet gepagineerd, dat zou in een volgende druk verbeterd kunnen worden.

Waardevolle oproep: Thieme/ Engelen, De kanarie in de kolenmijn

De auteurs hebben hun krachten gebundeld om de deplorabele kanten van de heersende machten (vooral in politiek en economisch opzicht) zoals die namens u en mij de laatste decennia met onze wereld en haar bewoners omgaan, op papier te zetten. Zij doen dat oprecht en duidelijk, bieden veel informatie die elders niet in die omvang en helderheid te vinden is, en bieden alternatieven om over na te denken en zelfs voor elke lezer apart om stappen te zetten. Want onze verwevenheid met die zieke kanten van de maatschappij is net zo groot als de kansen die het zich hiervan bewust worden biedt om alternatieven te vinden en uit te proberen. Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat noch daden, noch woorden, voldoende zijn om de pendel de andere zijde op te laten gaan. Daarvoor is een persoonlijke bewustwording nodig die alleen door het loslaten van elk bewust streven genoeg ruimte kan vinden, en dat laatste zijn woorden die verwijzen naar iets dat alleen buiten woorden ontdekt kan worden, door het te leren doen en dan uit de grond van de werkelijkheid en ons bestaan te vernemen en te leren welke weg voor ons persoonlijk de aangewezene is.
Van deze auteurs valt zoveel te leren op hun gebied, dat ik er niet aan twijfel dat zij en wij daarbij ook aanvulling vanuit en aansluiting op andere terreinen van ons bestaan kunnen vinden, in het klein en het groot. Bij hen wordt politiek in ieder geval op het eerste gezicht weer iets van menselijke maat, hoe moeilijk het ook is om die te zoeken en – allereerst aan onszelf – aan te leggen. Menselijk: niet opgevat als boven al het andere staand (om er vrijelijk over te kunnen heersen en van te profiteren), maar als daarmee diep verbonden. Want alleen met de hele kosmos samen komen we door onze crisissen heen …
Alleen al voor de nuttige informatie sterk aanbevolen.

Hoe Joods zijn de evangelies? Lees R.A. Burridge: “What are the gospels?”

Bespreking van R.A. Burridge, “What are the Gospels?”: A Comparison with Graeco-Roman Biography: Second edition, 2004 (belangrijk uitgebreide editie van de eerste druk van 1992).

Voor mijn oordeel zie onderaan. Een hoofdconclusie van Burridge – gebaseerd op zeer uitgebreide literatuurstudie en prachtig beargumenteerd weergegeven met na ieder hoofdstuk en boekdeel samenvattingen! – is dat de vier evangelies uit het Nieuwe Testament evident vallen binnen het genre van de ‘bios’ (enkelvoud), dat wil zeggen van de levensbeschrijvingen van helden en andere belangrijke personen in het hellenisme, de cultuur van het Romeinse Rijk. Een van de belangrijkste conclusies is dat er van Joodse rabbijnen verder niet zulke levensbeschrijvingen bestaan, omdat hun leven alleen als getuigenis van de Thora werd opgevat, en los daarvan niet interessant behoorde te zijn. Omdat zij van Jezus wel bestaan, is alleen dat feit al een boodschap: Jezus was een bijzonder iemand met een ‘goede of verblijdende boodschap’ (dat is de betekenis van ‘evangelie’), meer dan alleen maar een traditioneel aanhanger of leraar van de Joodse traditie, en dat bijzondere wordt duidelijk aan zijn leven. Dat bijzondere is uiteraard zijn verhouding tot God, zijn vader, die hij op unieke wijze representeert in zijn leven en sterven, vandaar dat een ‘bios’ van Jezus passend is. De evangelies zijn stuk voor stuk verwoordingen van de boodschap die met die unieke representatie gegeven is, zij het vanuit en voor per evangelie uiteenlopende gemeenschappen van aanhangers. Die gemeenschappen en hun opvattingen vat de auteur ook samen, en vertelt er bij dat hun ‘plaatselijke’ evangelies tegelijk wervingskracht bedoelden te hebben voor de bredere omgeving van die plaatselijke gemeenschappen. Daarmee is een compositiestructuur aangegeven die hoewel vertrekkend vanuit de Joodse en deels hellenistische context van Jezus’ leven en sterven in Palestina toch direct gericht is op een breder publiek in de omgeving van de gemeenschappen van ontstaan, dat  – naast de christen-Joden die de evangelies voortbrachten – uit zowel Grieks verstaand (de evangelies konden in een uur of twee worden voorgelezen) of lezend Joods publiek als uit niet-Joods hellenistisch publiek bestond. De vraag hoe deze volgelingen van Jezus daarmee een vernieuwing binnen de Joodse traditie vormden, is uiteraard een van de kernpunten in het onderzoek naar het ontstaan van het (latere) christendom uit uiteenlopende vormen van Jezus-verering.

Ook in dit boek wordt helaas nog weinig aandacht besteed aan de historische studies van de laatste decennia over de betekenis van de Henochitische tradities (waaronder de geschriften van Qumran) en andere belangrijke christelijk-Joodse tradities als die van de Jeruzalemse gemeente (onder de broer van Jezus, Jacobus) en aan haar verwante groepen in en buiten Palestina (Ebionieten, Nazoreeërs); en evenmin aan gnostische vormen van christendom die toch ook heel oude papieren hebben. Er zijn naast de vier evangelies heel wat andere geproduceerd waarvan nu des te duidelijker onderzocht kan en moet worden welke historische functie ze hadden in vergelijking tot deze vier traditionele. Deze vier zijn immers pas definitief vooraan in het Nieuwe Testament gezet toen dat NT pas enkele eeuwen na Jezus als verzameling werd bedacht en samengesteld. Namelijk door wat zich toen de katholieke of algemene kerk ging noemen die daarmee allerlei andere stromingen ging overheersen.

Wel wordt ook uit dit boek duidelijk dat de plaatselijke situatie van ontstaan van deze vier evangelies leidde tot uiteenlopende opvattingen over hoe het optreden van Jezus zou zijn verlopen en welke betekenis er aan toegekend diende te worden. Maar dat is op zichzelf weer een teken van de kracht die daarin gezeten zal hebben, de indruk die dat gewekt zal hebben en de bijzondere invloed ofwel stroming die er in de wereld is ontstaan rondom dit optreden en deze verhalen erover. Een kracht en een invloed die uiteraard van lezeres tot lezeres, hoorder tot hoorder, generatie tot generatie, gemeenschap tot gemeenschap, onderzoeker tot onderzoeker verschillend is, ook al beweren sommigen van hen (waaronder latere kerkleiders) graag dat zij de precieze betekenis ervan kennen, en die komt zelfs af en toe overeen … . Jezus was Jood, en zijn volgelingen vertaalden zijn opvattingen op vele manieren, nogal eens elkaar tegensprekend. De vraag is of we achter die verschillen de historische Jezus nog kunnen terugvinden, hem eruit afleiden, maar dat lijkt een complex probleem. Zie mijn ‘Wat Jezus werkelijk zei‘ of zie bij Onderwerpen in de kolom linksboven.

L. Michael White, From Jesus to Christianity: maak een begin met het leren kennen van de historische context (bespreking)

Dit boek verscheen in 2004 en heeft enkele grote voordelen boven andere inleidingen. Het verschaft veel betrouwbare basisinformatie in uiterst leesbare en toegankelijke vorm. Wel is het jammer dat er geen register van auteursnamen is aan het eind van het boek. Belangrijker en wellicht daarmee samenhangend is dat het boek enkele belangrijke onderwerpen teveel buiten beeld laat, te weten de relatie van de verschillende stromingen onder de volgelingen van Jezus met de Qumranbeweging, de Qumrangeschriften en de andere geschriften uit of verwant aan de Henochitische traditie (die gekenmerkt wordt door apokalyptische voorstellingen, hemelreizen, hemelbeschrijvingen, vergelijkbaar met die van Daniel en van de Openbaring aan Johannes). Ook de gemeente in Jeruzalem die geleid werd door de broer van Jezus, Jacobus, en andere christen-Joodse stromingen komen er maar mager af in dit boek, hetzelfde geldt voor de gnostische geschriften en stromingen. Dit betekent dat de niet geïnformeerde lezer al gauw kan denken dat hier de complete achtergrond van het latere christendom aan de orde komt, en de daarmee samenhangende verschillen tussen de drie Abrahamitische religies Jodendom, christendom en islam. Dat is beslist niet het geval. Waarom dit boek toch erg waardevol is, heeft te maken met de informatie over de context en inhoud van de bekende boeken van het Nieuwe Testament en de bekendste stromingen die achteraf gezien nog bij het latere kerkelijke christendom pasten. Die informatie doet namelijk verder in redelijke mate (behoudens de hierboven genoemde otekorten) recht aan de historische context ervan zoals die wetenschappelijk is ontdekt en bestudeerd. En doet dat op een buitengewoon leesbare en inzichtelijke wijze. Als eerste introductie in de wereld achter het Nieuwe Testament is dit boek waardevol. Mits de lezer beseft dat de grote tradities zoals de drie hierboven genoemde Abrahamitische dat alleen zijn dank zij het kanaliseren en uitschiften van vele originele, aanvankelijk vaak slechts beperkt verwante deelstromingen, zij het dat die historisch niet minder interessant zijn (en onmisbaar om de grote stromen te begrijpen!), en zonder welke het beeld van de oorsprong van de grote tradities nooit compleet en betrouwbaar is. Zoals wel te zien is aan de ontwikkelingen van vele religies en vergelijkbare culturele stromingen in onze eigen tijd: zeer veelvormig. Hoewel hier en daar met leemtes, biedt dit boek niettemin veel waardevolle basisinformatie. Dat is geen geringe prestatie als het onder meer gaat over de hellenistische smeltkroes waarin de Joden tweeduizend jaar geleden alle kanten opgingen, waaronder – maar zeker niet alleen – die van het latere ‘christendom’.

Jenny Erpenbeck, Gaan, ging, gegaan: Roman (bespreking)

Jenny Erpenbeck, Gaan, ging, gegaan: Roman, Vertaald uit het Duits door Elly Schippers, Amsterdam (Van Gennep) 2016 (Duits: 2015), 314 pp.

Intrigerende, knap opgebouwde roman die de lezer laat kennismaken met een sinds kort alleenstaande gepensioneerde hoogleraar in Berlijn die terugkijkt op zijn leven in beroep en relaties en toevallig betrokken raakt bij een groep betrekkelijk kansloze asielzoekers uit Afrikaanse landen. Doordat hij ziet hoe de overheid jegens hen optreedt maar hen ook wil leren kennen, wordt hem allengs een spiegel voorgehouden, of liever hij houdt die zichzelf voor. De vertelwijze en de plot en de doorlopende verwijzing naar vroegere ervaringen of toepasselijke passages van eerder gelezen klassieke auteurs, met daarnaast die van de asielzoekers en hun culturele achtergronden, alsmede hun bejegening door overheid en hulpverleners die hij van steeds dichterbij leert kennen, leveren een fascinerende tekst op die tegelijk meesleept en confronterend blijft. Een – vind ik – werkelijk prachtig geschreven boek waar je over na blijft denken.

De levende adem van de Gouden Eeuw – zin in een mooie wandeling?

Wie van de Gouden Eeuw, van Amsterdam én van wandelen houd kan ik de volgende wandeling door het hart van het oude Amsterdam krachtig aanbevelen.
Zondag 24 september en zondag 1 oktober 2017: 10.30 – 13.00 uur, Spoor van licht, een wandeling door het hart van Amsterdam, start: Keizersgracht 123, Amsterdam. [ Voor wie niet kan op de opgegeven data: de wandeling wordt jaarlijks herhaald. ]
Het volgende nam ik over van de site spiritueleteksten.nl/agenda/:

Zondag 24 september, Spoor van licht, een wandeling door het hart van Amsterdam, 10.30 – 13.00 uur (inloop 10.00 uur), Keizersgracht 123, Amsterdam, Deelname: € 12,50 (contant), aanmelden één week van te voren: spoorvanlicht@gmail.com of 023-5323850

Zondag 1 oktober, Spoor van licht, een wandeling door het hart van Amsterdam, 10.30 – 13.00 uur (inloop 10.00 uur), Keizersgracht 123, Amsterdam, Deelname: € 12,50 (contant), aanmelden één week van te voren: spoorvanlicht@gmail.com of 023-5323850

Die wandeling heb ik met open oor, oog en mond gelopen enkele jaren geleden, want zowel de bezienswaardigheden als de uitleg waren uiterst interessant. Een aanrader! P.S. Je loopt langs de grachten op een rustige dag, maar houd rekening met een eventuele regenbui als die is voorspeld. Prachtige gevels en nog boeiender verhalen over de mensen er achter.

Unieke BOEHME-tentoonstelling 2018-19 AMSTERDAM (2017 Dresden )

26 augustus 2017 werd de bijzondere tentoonstelling over Jacob Boehme in het Residenzschloss in Dresden geopend. Dresden speelt een bijzondere rol voor Boehme omdat hij daar tegen het eind van zijn leven maandenlang contacten legde aan het hof van de keurvorst, speciaal met geestverwanten. De tentoonstelling heeft een zeer interessante opbouw, gekoppeld aan de figuren die Boehme zelf tekende. Er zijn ook vele publicaties van en over Boehme uit de Bibliotheca Philosophica Hermetica uit Amsterdam te zien!

In najaar 2018 zal de tentoonstelling ook in Amsterdam gehouden worden, en wel in het Huis met de Hoofden, de nieuwe huisvesting van (onder meer) de Bibliotheca Philsophica Hermetica en de ‘Ambassade van de Vrije Geest’. Ter gelegenheid daarvan verschijnt ook het grote nieuwe deel in de Pimander-reeks van de BPH over Jacob Boehme. met o.m de vertaling van zijn samenvattende geschrift “Theoscopia” (Het zien van God), een uitvoerige inleiding in zijn denken, en vele artikelen over zijn invloed onder meer in Amsterdam in de Gouden Eeuw.

Zie ook mijn inleidende lezing: ‘De verbinding van de hoogste godheid met het menselijk leven op aarde zelf’ [oorspronkelijke titel: ‘Het DNA van mens en wereld volgens Jacob Boehme, of: magie en systeem‘], in het boekje: symposion ‘God is geestig’[:] Gilles Quispel: een eerbetoon aan de hermetische Gnosis, Haarlem (Rozekruis Pers) 2017, [= deel 38 in de Symposiumreeks,] 61-74.

‘Verlichting’ en ‘vergankelijkheid’: Shobogenzo-vertaling verschijnt bij uitgeverij ASOKA

In november 2017 zal Dogen’s Shobogenzo, “DE SCHATKAMER VAN HET OOG VAN DE WARE LEER” verschijnen. Mijn vertaling van de traktaten is uitgebreid met het belangrijke traktaat ‘Dat wat komt als dit’. Samengevat gaat dit boek over ‘verlichting’ en ‘vergankelijkheid’ in de zen-traditie met haar wortels in boeddhisme en daoïsme.

Zie de aankondiging van uitgever Asoka:
O-Shobogenzo#2.

Iets om naar uit te kijken!

Plato als Dao-meester: boeiend boek van Peter Hubral en mijn vragen

Peter Hubral, Dao-Meister Platon, Giessen 2008

1. Interesting references to the experience of the author with the [very personal relation with his teacher from the] school of (Chinese) Taijixue and its world view (daoist based school for WUWEI as philosophical/ practical lifestyle combining the opposites in life with health and good life). Because this is a very personal experience there is no information about it, apart from the clear inspiration and insights the author received (including a complete view of man and world), which also led to point 2.
2. Very interesting reading and interpretation of the Presocratics, Plato (Socrates), and the Platonic traditions in the West (neoplatonism and many related currents) as more or less comparable school(s). Many well chosen citations and references!
Alas no references to the exact sources of citations of these writers/ texts.
3. The comparison of both East and West in this work seems very promising. My question is: in what way(s)?

I will be interested to hear (in German or in English or Dutch) from other readers of the book about this very interesting topic, their own experiences and perhaps more about the smart author Dr. Peter Hubral and his relatively unknown but to Dr. Hubral very inspiring teacher Fangfu (author of 17 books in Chinese, until yet not to be found translated).

Boudewijn Koole Brigdammensis